Anemone blanda – zawilec grecki

Anemone blanda – zawilec grecki


Anemone blanda – zawilec grecki
Anemone blanda – zawilec grecki

Pochodzenie: Rośnie dziko na Półwyspie Bałkańskim.

Opis: Niska roślina bulwiasta. Dorasta do 15-20 cm. Wytwarza niewielkie, pomarszczone bulwy, wyglądające jak grudki ziemi. Liście powcinane, zanikają po kwitnieniu. Główną ozdobą rośliny są kwiaty – osadzone pojedynczo na pędach, z licznymi promieniście ułożonymi płatkami, niebieskie (gatunek), fioletowe, różowe, białe (odmiany ogrodowe). Kwitnie wczesną wiosną, w III/IV.

Wymagania: Dobrze rośnie w miejscu ciepłym, osłoniętym od wiatru, jasnym lub tylko lekko ocienionym. Wymaga gleby lekko kwaśnej, przepuszczalnej. Dobrze znosi nasze zimy pod lekkim okryciem z liści lub torfu. Wiosną wymaga intensywnego podlewania (pełnia wegetacji rośliny), latem nie znosi nadmiaru wilgoci (przechodzi wtedy okres kwitnienia).

Bulwy zawilca greckiego
Bulwy zawilca greckiego

Uprawa: Bulwy można zostawić na kilka lat w tym samym miejscu, jedynie na glebie zbyt zwięzłej wykopujemy je po zaschnięciu części nadziemnych. Przechowujemy przez lato w miejscu przewiewnym, w ażurowych skrzynkach, przesypane podłożem. Przed sadzeniem oddzielamy bulwki przybyszowe (jednoczesne rozmnażanie) i moczymy przez kilka godzin, a nawet dobę w wodzie. Bulwy sadzimy ponownie do gruntu we IX-X. Przed zimą glebę ściółkujemy.

Rozmnażanie: Najłatwiej przez podział bulw przed sadzeniem. Czysty gatunek można też rozmnażać przez nasiona (IX), łatwo też daje samosiew, ale rośliny wyprodukowane w ten sposób zakwitną po 2-3 latach.

Zastosowanie: Wiosenne rabaty pod drzewami i krzewami liściastymi (zimą opadnięte liście stanowią naturalną ściółkę, w okresie wegetacji użyźniają glebę), ogrody skalne.


POZOSTAŁE GATUNKI CEBULOWE:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *