Anemone sylvestris – zawilec wielkokwiatowy


Anemone sylvestris - zawilec wielkokwiatowy
Anemone sylvestris – zawilec wielkokwiatowy

Pochodzenie i opis: Rośnie w całej Europie i w Azji, także gatunek rodzimy (Polska południowo-wschodnia), rosnący na suchych, słonecznych zboczach, czasem w widnych zaroślach, na glebach wapiennych. Tworzy długie, podziemne rozłogi. Wysokość 15-40 cm. Liście złożone, jasnozielone, osadzone na długich ogonkach. Łodygi wyprostowane, z jednym kwiatem na wierzchołku.

Kwiaty duże, czysto białe, delikatnie pachnące. Kwitnienie w IV-VI (pojedyncze kwiaty mogą się pojawić jeszcze pod koniec lata). Owocostany białe bawełniste, nasiona zaopatrzone w puch. Roślina rozrasta się silnie dzięki rozłogom i jest ekspansywna. Gatunek chroniony w naturalnych stanowiskach.

Wymagania: Gatunek dość wymagający. Stanowisko półcieniste lub słoneczne, ale chłodne i wilgotne. Gleba przepuszczalna, próchniczna, zawsze dostatecznie wilgotna, zawierająca wapń. Jest dość odporny na suszę. Jednakże na stanowisku zbyt nasłonecznionym i suchym rośliny rosną słabo i wydają małe kwiaty.

Uprawa: Rabaty z zawilcami ściółkować na wiosnę i lato wilgotną ściółką, a jesienią warto rozłożyć na nie opadłe liście. Zaleca się przesadzanie po 2-3 latach uprawy ze względu na silne rozrastanie się.

Rozmnażanie: Z nasion zebranych późnym latem i wysiewanych na początku zimy. Nasiona należy przykryć grubszą warstwą podłoża, gdyż opatrzone są wełnistym puchem. Kiełkują po 20 dniach. Bardzo drobne siewki pikuje się kępkami najpierw do skrzynek a później do doniczek. Przez podział oraz przez sadzonki rozłogowe.

Zastosowanie: Do grup parkowych pod drzewami i krzewami. Dobrze prezentuje się w dużych grupach, najlepiej w ogrodach naturalistycznych.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.