Anemone x hybrida, A. japonica – zawilec mieszańcowy

Anemone x hybrida, A. japonica – zawilec mieszańcowy


Anemone x hybrida, A. japonica - zawilec mieszańcowy
Anemone x hybrida, A. japonica – zawilec mieszańcowy

Dekoracyjność: Jest to gatunek, którego nie powinno zabraknąć na żadnej jesiennej rabacie bylinowej. Cała roślina zachwyca dostojnym wzrostem, żywo zielonym kolorem liści, ale przede wszystkim pięknymi, wdzięcznymi kwiatami. Przy odrobinie trudu włożonego w przygotowanie gleby pod zawilce mieszańcowe, w krótkim czasie otrzymamy silne i bardzo ekspansywne rośliny.

Pochodzenie i opis: Krzyżówka A. hupehensis var. japonica x A. vitifolia, które rosną dziko w Japonii i Chinach. Na naturalnych stanowiskach gatunki wyjściowe rosną w lasach. Wysokość do 120 cm. Tworzy wzniesioną kępę. Tworzy grube mięsiste kłącza i głęboko sięgające korzenie, na których wyrastają liczne nowe pąki. Rozrasta się bardzo silnie, ale pełny rozwój roślin następuje w drugim roku po posadzeniu, gdy korzenie osiągną głębokość 50-70 cm. Od gatunków skrzyżowanych różni się bujniejszym wzrostem – wysokość 60-150 cm – i dużymi kwiatami. Liście są trójdzielne, trójklapowe, ciemnozielone, czasem przebarwione na brązowo, szorstko owłosione, od spodu srebrzyste. Ulistnienie bardzo bujne, dekoracyjne także po okresie kwitnienia.

Zawilec mieszańcowy - owocostan
Zawilec mieszańcowy – owocostan

Kwiaty zebrane w luźne baldachy, są różowe, rozwijają się w VIII-X. Owoce białe, wełniste, dekoracyjne. W dobrych warunkach gatunek bardzo ekspansywny.

Wymagania: Stanowisko półcieniste, raczej ciepłe, najlepiej w lekkim cieniu drzew. Gleba gliniasto-piaszczysta, stale wilgotna w okresie wegetacji, żyzna i próchniczna. Należy unikać gleb łatwo wysychających. Gatunek dość wrażliwy na mróz i bezśnieżne, wilgotne zimy.

Uprawa: Szczególnej opieki wymagają rośliny 1-2-letnie. Obficie podlewać w czasie suszy. Dostarczać nawozów organicznych w postaci ziemi liściowej i dobrze rozłożonego obornika. Skrócić pędy na jesieni albo wiosną. Przesadzanie i dzielenie możliwe jest tylko wiosną. Koniecznie trzeba w październiku nakrywać rośliny na zimę warstwą suchych liści na grubość 15-20 cm (szczególnie w pierwszym i drugim roku po posadzeniu). Szkodliwa jest zimą także woda stagnująca w glebie, dlatego potrzebny jest drenaż. Przez pierwsze lata rośliny rosną słabo. Po zadomowieniu się trudno je wyplenić z ogrodu, gdyż nawet kawałek pozostałego korzenia z pąkiem da początek nowej roślinie.

Rozmnażanie: Podział wiosną. Sadzonki korzeniowe zimą. Sadzonki układa się poziomo, niezbyt gęsto, gdyż wyrastające liście są duże. Sadzonki przykrywa się stosunkowo cienką warstwą podłoża.

Zastosowanie: W lekkim cieniu dużych drzew, ale nie w pobliżu korzeni drzew. Na rabaty bylinowe oraz do dużych grup na trawnikach. Nadaje się także na kwiat cięty. Stanowią wraz z marcinkami największą ozdobę jesiennego ogrodu.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *