Aristolochia durior – kokornak wielkolistny


Aristolochia durior - kokornak wielkolistny
Aristolochia durior – kokornak wielkolistny
Fajkowaty kwiat kokornaku
Fajkowaty kwiat kokornaku

Dekoracyjność: Pnącze o dużych sercowatych liściach. Kwiaty bez znaczenia zdobniczego, choć bardzo oryginalne.

Pochodzenie i opis: Ameryka Północna. Krzew pnący dorastający do 10 m wysokości, wijący się pędami. Jest to gatunek bardzo silnie rosnący. Liście ma bardzo duże, sercowate, całobrzegie, na długim ogonku mającym zdolność owijania się wokół podpór. Rozwijają się one późno na wiosnę. Kwiaty bardzo charakterystyczne – żółtawozielone z brązowym nakrapianym kołnierzem, kształtem przypominają fajkę i zwisają na długich szypułkach. Są ukryte w liściach i z daleka zupełnie niewidoczne. Kwitnienie w V-VI. Owocem jest wydłużona torebka przypominająca ogórka (u nas rzadko się tworzy).

Owoce kokornaku przypominają ogórki
Owoce kokornaku przypominają ogórki

Wymagania: Bardzo dobrze znosi zacienienie, może być sadzony nawet przy północnych ścianach. W miejscach nasłonecznionych jest często atakowany przez przędziorki, a liście przedwcześnie opadają. Lubi gleby żyzne i wilgotne. Dobrze znosi nasze zimy oraz warunki miejskie.

Zastosowanie: Doskonale pnącze na zacienione stanowiska. Można go sadzić przy dużych mocnych altanach, solidnych ogrodzeniach lub na specjalnych ramach przy ścianach budynków. Ładnie wygląda posadzony przy słupie lub starym drzewie, ponieważ w szybkim tempie oplata go szczelnie tworząc zieloną kolumnę. Przy sadzeniu kokornaku należy pamiętać, że pnącze to jest bardzo silne i ekspansywne, dlatego podpory muszą być szczególnie mocne.

Rozmnażanie: Przez odkłady płaskie wiosną, można też wysiewać nasiona (trudne do zdobycia).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.