Aster novi-belgii – aster nowobelgijski, marcinki nowobelgijskie, aster wirginijski, marcinki wirginijskie

Aster novi-belgii – aster nowobelgijski, marcinki nowobelgijskie


Aster novi-belgii - aster nowobelgijski, marcinki nowobelgijskie
Aster novi-belgii – aster nowobelgijski, marcinki nowobelgijskie

Pochodzenie i opis: Pochodzi z Ameryki Północnej, z Wirginii, z wilgotnych łąk, z pobliża brzegów wód. Wysokość 60-140 cm. Wytwarza liczne rozłogi i odrosty korzeniowe, przez co silnie i szybko się rozrasta. Tworzy wzniesioną kępę często wymagającą podpór. Liście lancetowate, gładkie, ciemnozielone.

Kwiaty o barwach zależnych od odmiany, zebrane w luźne, rozpierzchłe, silnie rozrastające się wiechy, otwarte nawet w czasie deszczu i po ścięciu. Kwiaty są bardzo liczne i pokrywają obficie roślinę na prawie całej wysokości (u Aster novae-angliae kwiaty tylko na wierzchołkach). Kwitnienie w VIII-X. Gatunek ten ma tendencję do ogołacania się od środka, szybko się też starzeje wskutek silnego rozrastania się przez rozłogi i wyczerpywania gleby.

Wymagania: Stanowisko słoneczne, chłodne. Gleba średnio wilgotna do wilgotnej, próchniczna, głęboka, zasobna w składniki pokarmowe, gdyż ma bardzo duże potrzeby pokarmowe. Na dobrze przygotowanej glebie może rosnąć nawet przez 8-10 lat. Nie lubi zbyt ciepłych stanowisk, ani piaszczystych gleb. Wrażliwy na mączniaka prawdziwego (szczególnie mieszańce kwitnące czerwono).

Uprawa: Gatunek ten nie znosi stłoczenia i wymaga sadzenia w odstępach nawet do 100 cm (w zależności od odmiany). Dostarczać nawozów z małą ilością azotu. Obficie podlewać w czasie suszy (co również zapobiega rozwojowi mączniaka prawdziwego). Nie można dopuścić do przeschnięcia karpy, gdyż wpływa to ujemnie na rozwój kwiatostanów i długotrwałość kwitnienia.

Pokładające się wysokie pędy warto podpierać. Pędy kwiatostanowe warto przycinać po kwitnieniu, co wpłynie na wydłużenie kwitnienia. Jesienią można obkładać kępy dobrze rozłożonym obornikiem. Warto rośliny odmładzać od środka. Polega to na wycinaniu starych, zdrewniałych środków karp i zapełnianiu tych miejsc świeżą ziemią tak, aby rozłogi mogły się z powrotem rozrastać do środka kępy. Przesadzać rośliny, gdy nadmiernie się rozrosną oraz gdy zaczynają się nadmiernie ogołacać od środka. Wymaga rozsadzania co 3-5 lat, ponieważ potem rośliny starzeją się, chorują i wyglądają bardzo nieestetycznie.

Rozmnażanie: Przez podział zimą lub w IV-V. Podział polega na odejmowaniu jednorocznych lub dwuletnich 15-20-centymetrowych rozłogów z wyrastającymi pędami i młodymi korzeniami. Tak przygotowane i odpowiednio wysadzone części rośliny już w tym samym roku dadzą silne, obficie kwitnące kępy. Zbyt stare części roślin nie nadają się do oddzielania. Przez odrosty lub sadzonki wierzchołkowe w IV-VI.

Zastosowanie: Na nasłonecznione rabaty, do grup ogrodowych i parkowych, na obwódki, żywopłoty. Na kwiat cięty. Roślina miododajna.


POZOSTAŁE GATUNKI:

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *