Bergenia cordifolia, Megasea cordifolia – bergenia sercolistna

Bergenia cordifolia, Megasea cordifolia – bergenia sercolistna


Bergenia cordifolia, Megasea cordifolia - bergenia sercolistna
Bergenia cordifolia, Megasea cordifolia – bergenia sercolistna

Ze względu na niewątpliwy urok bergenii (duże skórzaste liście i okazałe kwiaty), łatwość uprawy i szerokie zastosowanie, może ona być z powodzeniem uprawiana w każdym ogrodzie, nawet przez początkujących ogrodników. Dodatkowym atutem jest niewątpliwie łatwość rozmnażania (wystarczy oderwać kawałek pokładającego się kłącza i posadzić do ziemi).

Pochodzenie i opis: Pochodzi z modrzewiowych i sosnowych lasów Syberii. Wysokość 30-50 cm. Wytwarza silne kłącza, do połowy wystające z ziemi. Pokrój ma dywanowy, lekko pokładający się. Liście to najbardziej dekoracyjna część bergenii. Są one bardzo duże, zimozielone, okrągłe lub owalne, ciemnozielone, błyszczące i skórzaste. Kwiaty zebrane w kłosokształtne kwiatostany na wierzchołku mocnego pędu, wyrastającego ponad liście. Kwitnienie wczesną wiosną, a niekiedy powtórne na jesieni. Kwiaty dzwonkowate, różowe, czerwone lub białe, w zależności od odmiany. Roślina długowieczna, na jednym miejscu może rosnąć nawet 10 lat.

Wymagania: Gatunek wyjątkowo niewybredny i trwały. Stanowisko najlepiej słoneczne lub półcieniste. W miejscach nasłonecznionych kwitnie obficiej, tam jednak wymaga regularnego podlewania. Najlepsza jest gleba średnio wilgotna, najlepiej gliniasta, o odczynie lekko kwaśnym. Na żyznej glebie roślina wytwarza więcej liści, które są bardzo okazałe, natomiast słabiej wtedy kwitnie. Stosunkowo najgorzej rośnie w miejscach suchych i piaszczystych. Może jednak rosnąć nawet w głębokim cieniu i na każdej glebie. Cała roślina niezwykle wytrzymała na mrozy, a tylko w zimniejszych rejonach kraju kwiaty mogą być uszkadzane przez przymrozki.

Rozstawa: 40x30cm.

Uprawa: Roślina łatwa w uprawie i nie sprawiająca żadnych kłopotów. Na wiosnę należy oczyścić rośliny z suchych liści. W czasie wegetacji skracamy zbyt długie pędy. Nie lubi przesadzania. Należy co roku przykryć odsłonięte kłącza ziemią próchniczną, aby spowodować wybijanie nowych pędów.

Rozmnażanie:

  • przez sadzonkowanie fragmentów kłączy – wykonuje się to zimą a polega na podzieleniu kłączy na odcinki 2-3cm. Podzielone części układa się płasko w piasku w skrzynkach, które ustawia się pod parapetami w szklarni (wyrastają w III-V);
  • przez sadzonki wierzchołkowe – sposób bardzo wydajny, w II-VII wykonujemy sadzonki z 3 liśćmi i ukorzeniamy w temperaturze 20oC;
  • przez podział karp – jest to sposób najprostszy i najstarszy. 3-letnie i starsze karpy dzielimy w III-IV i wysadzamy na nowe stanowisko. Z jednej rośliny otrzymujemy 5 i więcej nowych roślin;
  • przez wysiew nasion – sposób rzadko stosowany. Nasiona wysiewamy zimą. Kiełkują po 15-20 dniach. Wprawdzie nasiona bergenii są bardzo drobne i dają ogromne ilości siewek, ale siewki rosną wolno i dopiero po 2-3 latach nadają się do wysadzenia na miejsce stałe.

Zastosowanie: Doskonałe rośliny na rabaty, ale także do ogrodów skalnych, obok dużych bloków kamiennych, na suche półcieniste murki, do obsadzania brzegów wód oraz do wiecznie zielonych obsadzeń dywanowych, gdzie w sprzyjających warunkach szybko zarastają cały teren. Są niezastąpione do obsadzania suchych, kamienistych zboczy i osypisk. Dobrze rosną w głębokim cieniu drzew, gdzie nie udaje się trawa. Na Zachodzie pędzi się bergenie na kwiat cięty. Dostarczają także zieleni ciętej zimą, a w mieszkaniu w słonecznym miejscu mogą zakwitnąć już w I-II. Zimą wyglądają również ładnie ze względu na przebarwiające się na czerwono liście. Stosowane są też jako rośliny lecznicze. Wywar z liści i kłączy ma właściwości ściągające, przeciwzapalne, przeciwgrzybiczne i antyseptyczne. Kłącza wykorzystuje się także jako środek orzeźwiający, wzmacniający, przeciwkrwotoczny i przeciwkaszlowy.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *