Chionodoxa luciliae – śnieżnik lśniący


Chionodoxa luciliae - śnieżnik lśniący
Chionodoxa luciliae – śnieżnik lśniący
Pochodzenie i opis

Chionodoxa luciliae – śnieżnik lśniący, chionodoksa rośnie dziko w Górach Grecji, Cypru i Turcji.

Śnieżnik jest niską rośliną cebulową zimującą w gruncie.

Dorasta zaledwie do 15 cm. Wytwarza drobne białe cebule wieloletnie, okryte jasnobrązową łuską. Liście ma wąskie, trawiaste.

Kwiaty są dzwonkowate, niebiesko fioletowe z jasnym środkiem. Zebrane są w luźne groniaste kwiatostany. Kwitnie bardzo wcześnie, bo już w III-IV.

Wymagania i uprawa

Może rosnąć na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Gleba powinna być żyzna, próchniczna, stale lekko wilgotna.

Cebule wykopujemy średnio co 3 – 4 lata, po kwitnieniu i zaschnięciu liści, w VI. Przechowujemy je w miejscu przewiewnym, nie nasłonecznionym, przykryte torfem lub piaskiem. Wysadzamy cebule do gruntu w połowie IX. Na zimę należy zagony z cebulami przykryć słomą lub torfem.

Chionodoxę rozmnażamy przez oddzielanie cebul przybyszowych latem podczas wykopywania.

Możemy też wysiewać nasiona we IX. Łatwo daje samosiew. Można też dzielić rozrośnięte kępy po kwitnieniu i mniejsze kępki od razu sadzić na nowe miejsce.

Zastosowanie

Chionodoxę sadzi się na wiosenne rabaty bylinowe, w połączeniu z innymi roślinami cebulowymi. Może też być stosowana na obwódki rabat cebulowych ze względu na jej niewielkie wymiary. Nadaje się do ogrodów skalnych, do tworzenia grup na trawnikach, do obsadzania przestrzeni pod drzewami i krzewami.


Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *