BukszpanBukszpan świetnie nadaje się do tworzenia rzeźb roślinnychCięcie krzewów nie jest zabiegiem trudnym, pod warunkiem, że wiemy po co tniemy. W dużej mierze cięcie zależy od naszych potrzeb, wielkości ogrodu i wyobraźni. Zasadniczo wyróżniamy cięcie po posadzeniu, cięcie formujące i cięcie odmładzające, a w specyficznych warunkach także cięcie sanitarne.

 


Cięcie po sadzeniu

Jest to zabieg niezbędny po posadzeniu krzewów z gołym korzeniem (bez bryły korzeniowej). Jak już wcześniej pisałam, u takich roślin została zachwiana równowaga między przyciętymi podczas sadzenia korzeniami, a silnie rozwiniętą częścią nadziemną. W celu zmniejszenia tych dysproporcji przycinamy wszystkie pędy na wysokość 3-5 oczek oraz wycinamy wszystkie pędy chore, uszkodzone i nadmiernie krzyżujące się. Najlepszym terminem tego cięcia jest przedwiośnie (początek marca), zanim roślina rozpocznie wegetację. Krzewy sadzone z pojemników (z bryłą korzeniową) nie wymagają cięcia po sadzeniu, gdyż ich korzenie nie są przycinane podczas sadzenia. Krzewy zimozielone w ogóle nie lubią cięcia, a ponadto zawsze powinny być sadzone z bryłą ziemi, bez naruszenia systemu korzeniowego.


Cięcie formujące

W zależności od naszych potrzeb i gatunku rośliny wykonujemy tu cięcie mające na celu ograniczyć rozmiary rośliny lub poprawić kwitnienie. Cięcie to stosuje się też aby uformować żywopłoty lub rzeźby roślinne. W przypadku krzewów ozdobnych z kwiatów i owoców bardzo ważne jest poznanie terminów zawiązywania pąków kwiatowych przez poszczególne gatunki.

krzewy o liściach sezonowych kwitnące na pędach tegorocznych czyli kwitnące latem (amorfa, powojniki wielkokwiatowe, hortensje, budleja, tawuły letnie, róże, ketmia, pięciorniki) – cięcie przeprowadzamy na przedwiośniu, przed rozwojem nowych pędów, wycinając wszystkie pędy suche i krzyżujące się, a pozostałe przycinamy na  1/3 długości. Jeżeli krzew przemarzł (np. często zdarza się to u budlei), można przyciąć wszystkie pędy nisko nad ziemią.

krzewy o liściach sezonowych kwitnące na pędach zeszłorocznych i starszych – kwitnące na przedwiośniu i wiosną (forsycja, pigwowiec, tawuły wiosenne, lilak, wajgela, jaśminowiec, wiciokrzew, glicynia, migdałek, żylistek) – cięcie przeprowadzamy po kwitnieniu, aby uformować odpowiedni kształt krzewu, pobudzić do obfitego kwitnienia w następnych latach oraz usunąć szpecące owocostany (np. u lilaków, tawuł). Pędy skracamy o 1/3 długości. Ponadto co roku na przedwiośniu powinniśmy wykonać cięcie prześwietlające, polegające na wycięciu pędów starych, uszkodzonych oraz nadmiernie zagęszczających krzew. Po prześwietleniu krzew powinien być o połowę „luźniejszy”.

krzewy nie znoszące przycinania – magnolie, różaneczniki i azalie, złotokap, oczar, klon palmowy.


Cięcie odmładzające

Cięcie to przeprowadza się średnio co 5 lat. Krzewy o liściach sezonowych kwitnące na pędach tegorocznych odmładza się na przedwiośniu, przed rozwojem pędów. Polega ono na przycięciu wszystkich pędów na wysokość 15 – 20 cm od ziemi.

Krzewy o liściach sezonowych kwitnące na pędach zeszłorocznych i starszych odmładza się dwuetapowo. I etap – na przedwiośniu wycina się wszystkie najstarsze pędy (minimum 5-letnie) oraz pędy słabe i chore. II etap – po kwitnieniu przycina się wszystkie pozostałe pędy na wysokości ok. 30 cm od ziemi. Można też zabieg ten przeprowadzić jednorazowo, na przedwiośniu, pod warunkiem świadomości zupełnego braku kwitnienia krzewu w danym roku.


Cięcie krzewów zimozielonych

Krzewy z tej grupy nie lubią cięcia, a niektóre gatunki wręcz odchorowują tę naszą interwencję (np. różaneczniki). Cięcie zimozielonych ograniczamy jedynie do usunięcia pędów uszkodzonych, uschniętych lub zmieniających pokrój krzewu. Drzewa iglaste niezbyt lubią cięcie. Sosny i jodły nie powinny być cięte, ponieważ tracą wtedy swój naturalny pokrój. Świerki i modrzewie tniemy tylko w żywopłotach. Cisy i żywotniki doskonale znoszą cięcie i są podstawowymi rodzajami do tworzenia rzeźb roślinnych. Jałowce płożące muszą być cięte, gdyż w krótkim czasie zagłuszają sąsiednie rośliny.


Cięcie pnączy

Pnącza zasadniczo nie wymagają cięcia, gdyż najładniej wyglądają, gdy pozwolimy im naturalnie się rozrastać. Często jednak rosną one tak intensywnie i są tak ekspansywne, że potrzebna jest nasza interwencja, aby utrzymać je w ryzach. Oczywiście niezbędne jest co kilka lat cięcie odmładzające, polegające na wycięciu pędów starych lub suchych. Wycinamy je u samej nasady. Większość pnączy przycinamy wczesną wiosną. Wyjątek stanowi winorośl, którą trzeba ciąć jesienią, gdyż wiosną w roślinie bardzo intensywnie krążą soki i po cięciu pędy silnie „płaczą” co je mocno osłabia.


Cięcie róż

Wielu amatorów ogrodników słysząc hasło „cięcie róż” z przestrachem łapie się za głowę. Tak naprawdę jednak sprawa jest prosta i opiera się na ogólnie znanych zasadach cięcia krzewów ozdobnych. Róża wytwarza pąki kwiatowe na pędach jednorocznych, dlatego też tnie się ją zgodnie z zasadą opisaną w punkcie b. A oto dodatkowe zasady cięcia różnych grup róż:

● róże wielkokwiatowe i wielokwiatowe 

– najlepszy termin cięcia to wczesna wiosna (III), kiedy dobrze widać pąki i przemarznięte pędy oraz gdy mija obawa mroźnych dni. Można też ciąć przed zimą, ale i tak wiosną trzeba wykonać przegląd i powycinać pędy, które nie przetrwały zimy.

– wysokość cięcia – od tego zależy jak silnie krzew się rozgałęzi, a tym samym jak dużo wyda kwiatów na nowo wyrośniętych pędach. Dlatego mimo częstych obaw przed nadmiernym cięciem, należy ciąć róże stosunkowo nisko nad ziemią (ok. 15 – 20 cm od ziemi czyli na ok. 3 oczka nad szyjką korzeniową).

– ilość pozostawionych pędów – podczas cięcia wiosennego należy też usunąć pędy stare i nadmiernie zagęszczające krzew (wycinamy je na różno z powierzchnią gleby). Najlepiej jest zostawić od 3 do 7 pędów głównych, najsilniejszych, mających zdrowe oczka, wyrastających na zewnątrz krzewu.

– technika cięcia – cięcie wykonujemy ukośnie, tak aby woda deszczowa spływała po miejscu cięcia. Cięcie wykonujemy ok. 0,5 cm nad pączkiem skierowanym na zewnątrz krzewu (wyrastający pęd nie będzie „wrastał” w krzew i go nadmiernie zagęszczał).


Zasady cięcia krzewów

1. Najlepsza pora cięcia to okres przed ruszeniem soków w roślinie (wczesną wiosną)

2. Nigdy nie tniemy krzewów przed kwitnieniem

3. Nigdy nie tniemy, gdy warunki pogodowe są niekorzystne, poczekajmy aż minie groźba mrozów.

4. Pędy tniemy zawsze tuż powyżej pąka, ukośnie, w stronę przeciwną do oczka (woda deszczowa spływa z pędu i nie powoduje gnicia pędu ani pąka)

5. Do cięcia używamy bardzo ostrych i czystych narzędzi


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *