Eryngium alpinum – mikołajek alpejski

Eryngium alpinum – mikołajek alpejski


Eryngium alpinum – mikołajek alpejski
Eryngium alpinum – mikołajek alpejski

Pochodzenie i opis: Alpy, trawiaste zbocza. Wysokość 60-80 cm. Wytwarza silny, głęboki korzeń palowy. Tworzy wzniesioną kępę, mniej lub bardziej rozgałęzioną. Liście duże, kolczaste, trójklapowe, szarozielone. Kwiaty bardzo charakterystyczne, o kształcie kolczastej główki, otoczone kołnierzykiem podsadek, zebrane na wierzchołkach pędów kwiatostanowych. Kwitnienie w VI-VII. Owoce kolczaste, dekoracyjne zimą. Gatunek krótkowieczny.

Eryngium alpinum – mikołajek alpejski
Eryngium alpinum – mikołajek alpejski

Wymagania: Gatunek mało wymagający. Stanowisko nasłonecznione, ciepłe, nawet palące. Gleba sucha, dobrze zdrenowana, najlepiej piaszczysto-żwirowata.

Uprawa: Podpierać pokładające się pędy.

Rozmnażanie: Przez wysiew nasion w II-IV w inspekcie lub do gruntu zaraz po zbiorze (nasiona kiełkują zwykle w małej ilości i to dopiero po roku), przez sadzonki korzeniowe.

Zastosowanie: Do ogrodów stepowych i skalnych, na kwiat cięty, do suchych bukietów.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *