Fuchsia x hybrida – fuksja ogrodowa, ułanka

Fuchsia x hybrida – fuksja ogrodowa, ułanka


Fuchsia x hybrida – fuksja ogrodowa, ułanka
Fuchsia x hybrida – fuksja ogrodowa, ułanka

Dekoracyjność: Różnobarwne kwiaty, pokrój – drzewkowaty lub zwisający

Pochodzenie i opis: Mieszaniec leśnych gatunków rosnących dziko w Ameryce Środkowej i Południowej. Jest krzewinką dorastającą do ok 1 metra. Pędy u nasady drewnieją, są wzniesione lub zwisające, w zależności od odmiany. Coraz częściej wykorzystuje się w ogrodach formy pienne. Liście owalne, gęsto osadzone na roślinie.

Kwiaty osadzone są w kątach liści na długich szypułkach. W budowie kwiatu zauważa się bardzo charakterystycznie wysunięte płatki korony, pręciki i słupek. Kwiaty różowe, amarantowe, fioletowe, czerwone, białe i inne, jedno- lub dwubarwne. Kwiaty mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne. Kwitnienie jest długie i obfite, uzależnione od odmiany – wiele zaczyna kwitnąć już w V i kwitnie aż do pierwszych przymrozków. Wiele odmian ma barwy różowo-amarantowe, przypominające barwę munduru ułańskiego, stąd pospolita nazwa tej rośliny – ułanka.

Wymagania i uprawa: Gatunek światłolubny. Najlepiej rośnie na żyznej, stale lekko wilgotnej glebie o odczynie lekko kwaśnym. Warto raz w tygodniu zasilać roślinę nawozem wieloskładnikowym lub specjalnym nawozem do kwiatów kwitnących (jeśli przenawozimy azotem, to rośliny będą słabo kwitły).

Dobrze reaguje na cięcie, ładnie się zagęszcza, są też liczne odmiany naturalnie zagęszczające się, bez potrzeby cięcia. Starsze okazy możemy poprowadzić w formie piennej tzn. sukcesywnie usuwać wszystkie pędy od dołu przy jednoczesnym uszczykiwaniu wierzchołków.

Fuksja jest wyjątkowo łatwo atakowana przez szkodniki ssące takie jak przędziorki, mszyce i mączliki. Ze względu na swoje leśno-górskie pochodzenie bardzo lubi wilgotne powietrze, dlatego warto regularnie ją zraszać. Wilgotne powietrze zmniejsza też ryzyko pojawienia się przędziorków. Natomiast zbyt wysoka wilgotność powietrza i podłoża może się przyczynić do rozwoju szarej pleśni.

Fuksja nie przetrzymuje na zewnątrz naszych zim i jest traktowana jako roślina sezonowa, wstawiana jesienią do pomieszczeń. Rośliny zimujemy w miejscu bardzo jasnym, jeżeli utrzymujemy temperaturę ok. 10oC, natomiast przy temperaturze 2-3oC można je przechowywać bez dostępu światła. Im mniej światła i im niższa temperatura, tym mniej podlewamy (prawo minimum Liebiga) i w ogóle nie nawozimy. Wczesną wiosną, gdy dni stają się coraz dłuższe, rośliny przesadzamy do nowej ziemi oraz stopniowo zwiększamy wszystkie czynniki wzrostu – temperaturę, podlewanie i nawożenie, a rośliny silnie przycinamy, co pobudzi je do wydania dużej ilości nowych pędów (postępowanie podobne jak przy pelargonii). Jeżeli fuksja ma docelowo stać na zewnątrz, to przed wystawieniem jej w maju do ogrodu należy ją stopniowo hartować, tzn. przez ok. 10 dni na coraz dłużej wystawiać na zewnątrz (ale koniecznie chronić przed przymrozkami).

Rozmnażanie: Przez sadzonki zielne wykonywane wczesną wiosną, po rozpoczęciu wzrostu przez rośliny. Sadzonki ukorzeniają się w ciągu 2 tygodni w typowym podłożu piaskowo-torfowym.

Zastosowanie: Dawniej wykorzystywana była głównie jako kwitnąca roślina doniczkowa. Obecnie coraz częściej służy do obsadzania pojemników na zewnątrz – na balkonach, tarasach, w ogrodach i parkach, najczęściej w połączeniu z innymi roślinami sezonowymi. Jest też traktowana jako roślina sezonowa do obsadzania kwietników letnich.


Pozostałe gatunki:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *