Hyacinthus orientalis - hiacynt wschodniPochodzenie: Rośnie dziko w basenie Morza Śródziemnego.Hyacinthus orientalis - hiacynt wschodni

Dekoracyjność: Zbite, groniaste, pachnące kwiatostany.

Opis: Wytwarza duże, wieloletnie cebule. Liście szerokie, mięsiste, otaczające pęd kwiatostanowy. Kwiaty zebrane w groniaste kwiatostany, fioletowe, granatowe, różowe, białe, intensywnie pachnące. Kwiaty pojawiają się równocześnie z tulipanami botanicznymi, w IV/V.

Wymagania: Najlepiej rośnie na glebach wilgotnych ale nie mokrych, żyznych, o odczynie obojętnym. Stanowisko ciepłe, słoneczne.

Uprawa: Cebule sadzimy do gruntu od poł. IX do X. Po wystąpieniu pierwszych przymrozków zagony należy przykryć stroiszem, korą lub torfem. Wczesną wiosną wymaga nawożenia azotowego i intensywnego podlewania w czasie suszy. Po kwitnieniu rośliny ogławiamy (obrywamy kwiaty zostawiając mięsisty, zielony pęd kwiatostanowy). Wykopywanie cebul rozpoczyna się pod koniec VI. Przez lato cebule przechowujemy w przewiewnych pomieszczeniach w temperaturze najpierw 25oC, a następnie w 17oC.Hyacinthus orientalis - hiacynt wschodni

Zastosowanie: Na wiosenne kwietniki, do ogrodów skalnych, na kwiat cięty, do pojemników jako roślina pędzona, nawet na Boże Narodzenie.

Rozmnażanie: Przez oddzielanie cebulek przybyszowych, ale współczynnik rozmnażania jest bardzo niewielki. Więcej roślin uzyskamy w wyniku drążenia, borowania lub nacinania cebul. Drążenie to usuwanie piętki cebuli, borowanie to wyrywanie całej piętki, a nacinanie to uszkadzanie ostrym nożem piętki cebuli. W warunkach wysokiej temperatury i wilgotności powietrza i podłoża wewnątrz piętki powstaje klon drobnych nowych cebulek. Cebulę z klonem cebul sadzi się bez odrywania, do góry piętką na jesieni. Hiacynty można też rozmnażać przez sadzonki łuskowe oraz in vitro.


 Podobne artykuły:


Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

Read more...

camera