Skimmia japonica - skimia japońska

Skimmia japonica - skimia japońska, pąki kwiatoweSkimmia japonica - skimia japońska, kwiatyDekoracyjność: Zimozielone liście podobne do liści laurowych, ciemno różowe pąki, gęste blado różowe kwiatostany, czerwone owoce.

Pochodzenie i opis: Rośnie dziko w wilgotnych lasach Korei i Japonii. Jest krzewem dorastającym najwyżej do 1,5 metra. Rozrasta się szeroko, tworząc ładne kształtne kępy. Liście są stosunkowo duże, skórzaste, zimozielone. Jest rośliną dwupienną, choć wyhodowano też odmiany jednopienne. Zimą na roślinie pojawiają się liczne ciemno różowe pąki, zebrane w wiechy. Według mnie pąki są dużo ładniejsze od samych kwiatów. Kwiaty rozwijają się wiosną, w IV-V. Są lekko zaróżowione, prawie białe. Kwiaty męskie ładnie pachną. Na osobnikach żeńskich latem pojawiają się błyszczące okrągłe czerwone owoce. Oczywiście u czystego gatunku i odmian dwupiennych potrzebny jest zapylacz, aby powstały owoce. Zakłada się, że 1 krzew męski wystarcza do zapylenia 4-5 osobników żeńskich. Cała roślina jest trująca. Skimmia japonica - skimia japońska, owoce

Wymagania i uprawa: Jest rośliną dość wymagającą. Przede wszystkim źle rośnie, zarówno latem jak i zimą, w miejscach silnie nasłonecznionych. Ponieważ jest rośliną leśną to najlepiej czuje się w miejscach lekko ocienionych, zacisznych, tam najlepiej kwitnie i owocuje. Wymaga gleby przepuszczalnej, lekko kwaśnej. Na glebie zasadowej liście bledną (chloroza liści), a na zlewnej, źle zdrenowanej nie przetrzymuje zimy. Największym wyzwaniem w naszych ogrodach jest przezimowanie skimii. Większość odmian powinna być chowana na zimę do chłodnych bardzo jasnych pomieszczeń. Teoretycznie skimia znosi temperaturę do ok. -15oC, ale tylko w zacienionym miejscu. W miejscu słonecznym w czasie silnych mrozów cierpi z powodu suszy fizjologicznej (a nie z powodu mrozu), podobnie jak inne rośliny liściaste zimozielone. U mnie w ogrodzie skimia wytrzymała wzorowo kilka lat, dopiero zimą 2016/2017 nie dała rady, podobnie jak w ogródkach sąsiadów. Aby roślina dobrze rosła i kwitła w naszych ogrodach wymaga przede wszystkim dobrego stanowiska i gleby oraz regularnego podlewania latem i jesienią. Po posadzeniu rośliny oraz co roku  jesienią warto ziemię wokół roślin wyściółkować korą lub trocinami (woda w glebie tak łatwo nie zamarza i roślina dłużej może ją pobierać). Na zimę powinno się na rośliny położyć cieniówkę, najlepiej włókninę (nie przepuszcza ostrych promieni słonecznych, zmniejsza parowanie liści  i dodatkowo ogrzewa). Skimia nie wymaga cięcia, najładniej wygląda rozrastając się naturalnie we wszystkich kierunkach. Wycinamy jedynie przemarznięte lub uschnięte pędy.

Rozmnażanie: Dosyć trudne, z sadzonek półzdrewniałych sporządzanych w VIII/IX. Sadzonki ukorzeniają się bardzo wolno (nawet rok) i w małym procencie. 

Zastosowanie: W ogrodzie ładnie wygląda i dobrze się czuje w towarzystwie niedużych różaneczników, pierisów, kalmi. Dobrze komponuje się na wrzosowisku i w ogrodzie japońskim. Często stosowana jako sezonowa roślina pojemnikowa. Owocujące pędy coraz chętniej są wykorzystywane przez florystów. 


 Podobne artykuły:


 

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

Read more...

camera