Lobelia erinus - lobelia przylądkowa

Lobelia erinus - lobelia przylądkowaPochodzenie: Południowa Afryka, gdzie jest byliną. 

Wysokość: Do 15 cm.

Pędy i liście: Pędy delikatne, cienkie, gładkie, silnie rozgałęzione, gęsto ulistnione. Uprawiane są zarówno odmiany niskie, zwarte, krzaczaste, jak i zwisające, z długimi pędami. Liście drobne, ząbkowane.

Kwiaty: Drobne, grzbieciste, gęsto pokrywające całą roślinę. Kwiaty szafirowe, fioletowe, białe, purpurowe, często z kontrastowym oczkiem.  Po kwitnieniu i przycięciu rośliny zakwitną powtórnie.

Nasiona: Bardzo drobne, ciemnobrązowe (3500 - 5000 sztuk/1g).

Wymagania: Stanowisko słoneczne lub lekko zacienione. Gleba przepuszczalna, żyzna, średnio wilgotna. Na zbyt wilgotnej glebie stroiczka rośnie zbyt wybujale, traci swój pokrój i słabo kwitnie. W czasie suszy wymaga systematycznego podlewania.

Zastosowanie: Odmiany niskie, krzaczaste na kwietniki, obwódki, do ogrodów skalnych, odmiany zwisające pięknie wyglądają w pojemnikach w zestawieniu z roślinami żółto kwitnącymi.

Uprawa: Wysiew nasion w II/III w ciepłej szklarni. Nasion nie przykrywamy podłożem, a tylko lekko wgniatamy w podłoże. Kiełkują w temp. 20 - 25oC.  Siewki pikujemy dwukrotnie - za pierwszym razem kępkami. Na miejsce stałe wysadzamy w drugiej połowie V w rozstawie 20cm x 15cm.


 Pozostałe gatunki roślin jednorocznych produkowanych z rozsady:


Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

camera