Dianthus caryophyllus - goździk ogrodowy

Dianthus caryophyllus - goździk ogrodowyPochodzenie: Gatunki goździków rosną dziko przede wszystkim w basenie Morza Śródziemnego. W szklarniach uprawiane są odmiany tylko goździka ogrodowego, inne gatunki sprawdzają się jako rośliny ogrodowe.

Opis: Rośliny silnie rozkrzewiające się. Liście są wąskie, naprzeciwległe, zrośnięte nasadami. Liście pokryte są woskowym nalotem, stąd ich barwa jest zielono-sina. Kwiaty pachnące, zebrane na wierzchotki, osadzone pojedynczo na wierzchołku (odmiany standardowe) lub po ok. 5 kwiatów na pędzie (odmiany gałązkowe).

Grupy odmianowe:

Goździki standardowe (wielkokwiatowe) - tzw. grupa Sim.  Są to odmiany o kwiatach dużych, pojedynczych, osadzonych na sztywnych, długich, nierozgałęzionych pędach.

Goździki gałązkowe - pędy silnie rozgałęzione, kwiaty drobne, pachnące, liczne.

Goździki chińskie - odmiany niskie, z dużymi kwiatami, osadzonymi na długich pędach.

Mikrogoździki - Kwiaty bardzo drobne i bardzo liczne, osadzone na krótkich pędach.

Goździki doniczkowe

Zastosowanie: Doskonałe i nadal bardzo cenione rośliny na kwiat cięty. Często produkowane też odmiany doniczkowe.

Wymagania: Są to rośliny stosunkowo mało kapryśne (w odróżnieniu od gerbery).

Temperatura. Goździki lepiej rosną w niższych temperaturach, optymalna temperatura dla wzrostu goździków wynosi 12–16°C latem i 8–10°C zimą (przy niższej zahamowane jest kwitnienie, a z kolei wyższa, przy braku światła, przyczynia się do powstawania łamliwych i cienkich łodyg). Nie znoszą natomiast temperatury poniżej 8oC oraz nagłych wahań temperatury (dochodzi do pękania kielichów kwiatowych). Doskonale rosną w dużych, widnych, dobrze wietrzonych szklarniach. 

Woda. Goździki wymagają w okresie wzrostu i kwitnienia dużych ilości wody (mimo kserofitycznej budowy). Podlewamy jednorazowo dużą dawką wody w większych odstępach czasu - latem co 2 - 3 dni, a zimą raz w tygodniu.

Światło. Goździki tym szybciej wchodzą w okres kwitnienia im dłuższy jest dzień (rośliny fakultatywnie dnia długiego). Natomiast krótszy dzień opóźnia kwitnienie, ale sprzyja lepszemu rozwojowi wegetatywnych części roślin (szybsze wyrastanie nowych pędów). Ponadto większa intensywność światła poprawia jakość kwiatów, sztywność pędów i siłę wzrostu roślin.

Podłoże. Ważne aby podłoże było przepuszczalne, żyzne i wolne od patogenów i szkodników. O przygotowaniu gleby pod względem fitosanitarnym więcej przy . Na parapetach w szklarni stosuje się warstwę orną gleby z dodatkiem torfu wysokiego, kompostu korowego i gruboziarnistego piasku. Można też korzystać z ziemi znormalizowanej dla goździków (glina, torf wysoki i piasek gruboziarnisty). Odczyn podłoża - lekko kwaśny lub obojętny (pH 6,5-7,2).

Rozmnażanie: Wyłącznie generatywnie - przez sadzonki zielne oraz in vitro, najczęściej produkowane w specjalistycznych gospodarstwach zapewniających materiał wolny od chorób (szczególnie wirusowych). Rośliny mateczne są systematycznie uszczykiwane, dzięki czemu wydają dużo mocnych pędów bocznych. Z jednej rośliny matecznej uzyskuje się ok. 20 sadzonek (ok. 1000 sadzonek z 1 m2/rok. Sadzonki powinny posiadać 4-5 liści. Wyłamuje się je od rośliny matecznej, przycina u podstawy ostrym nożem i traktuje się ukorzeniaczem. Sadzonki ukorzeniają się w ciągu 3-4 tygodni. 

Uprawa: Goździki możemy uprawiać w tym samym miejscu i eksploatować od 1 do dwóch lat i od długości uprawy (oraz oczywiście od odmiany) zależeć będzie gęstość sadzenia. Sadzimy goździki albo bezpośrednio na zagonach ziemnych (w podłożu odizolowanym od głębszych warstw), albo, najczęściej, na niskich parapetach.  Miąższość podłoża w skrzyni parapetu wynosi 20 cm i umożliwia łatwe odparowanie podłoża w celu dezynfekcji. Najkorzystniejsze są parapety o szerokości 100-120 cm. Poza szklarniami można uprawiać goździki w tunelach foliowych ogrzewanych lub nie ogrzewanych (ale tylko w okresie bezmroźnym). Rośliny sadzimy płytko, nie głębiej niż rosły w mnożarce, co zapobiega zagniwaniu nasady pędu. Uprawę goździków można zakładać w dowolnej porze roku, ale najkorzystniejszym terminem jest wczesna wiosna do początku lata (coraz dłuższy dzień i coraz większe natężenie światła, kwitnienie w VIII-IV gdy popyt jest największy).

Terminy i gęstość sadzenia:

1. wczesna wiosna - 40-50 roślin / m2 (20 x 10-12,5 cm), rośliny bardziej rozkrzewione. Rozstawę tę stosuje się też przy uprawie 2-letniej.

2. VI - VII - 60-75 roślin / m2  (20 x 6,6-8,3 cm), rośliny mniej rozkrzewione.

Zabiegi specjalne:

1. uszczykiwanie - goździki uszczykuje się pierwszy raz, gdy osiągną wysokość 15–17 cm, nad 4-5 parą liści, i kolejny — gdy nowo wyrosłe pędy są 13–15-centymetrowe (przy drugim zabiegu można uszczyknąć wszystkie pędy lub ich połowę). Dwukrotnie uszczykuje się jednak wyłącznie przy wcześniejszych terminach uprawy, natomiast gdy rośliny sadzone są w maju, zabieg ten przeprowadza się tylko raz. Wyprowadzanie zbyt dużej liczby pędów powoduje bowiem obniżanie się jakości handlowej plonu — kwiaty są wtedy drobne, a łodygi zbyt cienkie. Innym sposobem jest uprawa na jeden pęd. W tej metodzie sadzi się rośliny w dużym zagęszczeniu — 150–170 sztuk na metrze kwadratowym — 6 miesięcy przed planowanym okresem zbioru kwiatów, czyli najczęściej w kwietniu. Nie uszczykuje się roślin. Gdy po zbiorze kwiatów goździki są zdrowe i silne, można je pozostawić do dalszej uprawy. Przerzedza się je jednak usuwając dwie trzecie spośród nich, by plantacja nie była zbyt zagęszczona. Pozostałe rośliny rozkrzewiają się i wydają kolejne kwiaty, zawiązujące się na pędach bocznych.

2. wyłamywanie pędów bocznych - stosowane dla odmian standardowych, niezależnie od uszczykiwania. Polega na wyłamywaniu wyrastających pąków bocznych, gdy są wielkości grochu.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

camera