Pędy na sadzonki zdrewniałe ścinamy w XI-XIISadzonki te sporządza się w okresie bezlistnym ("gołe patyki" zbierane w XI-XII), ukorzeniają się one znacznie dłużej niż sadzonki zielne czy półzdrewniałe, ale nie więdną tak szybko jak ulistnione sadzonki zielne. Jest to jeden z najprostszych sposobów rozmnażania wegetatywnego - technika cięcia jest nieskomplikowana, sadzonki można wysadzać wprost do gruntu, a zimowy termin cięcia sadzonek pozwala na zagospodarowanie "martwego" sezonu w ogrodzie. Nie musimy dysponować mnożarkami z systemem zamgławiania, ani nieustannie sprawdzać temperatury w pomieszczeniach.

Sadzonki zdrewniałe powinny mieć grubość ołówka

Sadzonki zdrewniałe sporządzamy przede wszystkim z tych gatunków, które wytwarzają stosunkowo grube pędy (w przybliżeniu grubości ołówka). Doskonale ukorzeniają się tym sposobem: ligustr, budleja, dereń biały, forsycja, hortensja krzewiasta, jaśminowiec, krzewuszka, pęcherznica, śnieguliczki, tamaryszek, winobluszcz, złotlin, złotokap, żylistek, czyli wszystkie najczęściej sadzone w ogrodach krzewy.

Pędy na sadzonki zdrewniałe pobieramy w listopadzie i grudniu, po opadnięciu liści, po pierwszych mrozach (ale jeszcze przed nadejściem silnych mrozów). Materiał pozyskujemy z pędów:

  • jednorocznych lub dla niektórych gatunków 2-3-letnich,
  • zdrowych,
  • dobrze zdrewniałych,

Pędy dołujemy w wilgotnych, chłodnych, zabezpieczonych od mrozu pomieszczeniach, aż do momentu, gdy będziemy gotowi do cięcia sadzonek 

W zależności od gatunku robimy sadzonki 2-węzłowe lub kilkuwęzłowe.Sadzonki pobieramy ze środkowej części pędu, części wierzchołkowe są za słabo zdrewniałe, mają słabo wykształcone pąki i ukorzeniają się w małym procencie. Sadzonki najlepiej wykonywać na początku zimy, w XII-I. Im wcześniej je potniemy, tym lepiej się ukorzenią. Górną część sadzonki tniemy ukośnie, a dolną prostopadle do pędu. Dolną część tniemy tuż pod węzłem, a górną tuż nad węzłem. Niektóre gatunki mają Pędy forsycji są puste w środku, dlatego pędy na sadzonki tniemy w węzłach, a nie pod węzłem.pędy puste w środku (np. forsycja), a korzenie wytwarzają się tylko w miejscu wypełnionego rdzenia. Dlatego też sadzonki forsycji tniemy u dołu w węźle (zdjęcie). Gotowe sadzonki natychmiast wiążemy w pęczki, pamiętając o biegunowości (gdzie dół, a gdzie góra), etykietujemy (najlepiej dać dwie z nazwą polską i łacińską oraz z nazwą odmiany) i dołujemy w wilgotnym podłożu, w skrzyneczkach lub w podłożu usypanym np. na podłodze piwnicy czy chłodni. Możemy też zadołować pocięte sadzonki w ogrodzie, ułożone w wykopanych dołach warstwami przesypanymi podłożem. Sadzonki przechowujemy w temperaturze do kilku stopni powyżej zera. Nieduże ilości sadzonek możemy nawet przechować w lodówce. Ważne, aby sadzonki nie wyschły podczas przechowywania. Wysadzamy je do podłoża wiosną.

2-węzłowe sadzonki zdrewniałe hortensji   Po lewo sadzonki zdrewniałe hortensji, z prawej strony odrzucony wierzchołek i część środkowa   Sadzonki zdrewniałe zadołowane w ogrodzie      

Terminy pobierania pędów na sadzonki zdrewniałe

sadzonki zdrewniale

Do sporządzania sadzonek wycinamy jednoroczne, proste, zdrowe pędy.Pędy na czas cięcia sadzonek umieszczamy w wilgotnym worku foliowym i wkładamy do chłodni (lodówki)Sadzonki zielne sporządzamy wtedy, gdy pędy nie są jeszcze zdrewniałe, a już są dobrze rozwinięte i wystarczająco długie. Najlepiej sporządzać je w VII, najpóźniej do połowy VIII. Jest to sposób wymagający chyba największej pracy ze strony szkółkarza, choć najszybciej uzyskujemy ukorzenione sadzonki. Sadzonki te są pobierane z liśćmi, więc intensywnie transpirują (parują z liści), co w połączeniu z wysokimi temperaturami w lipcu i niską wilgotnością powietrza powoduje natychmiastowe więdnięcie sadzonek. Dlatego sukces w ukorzenieniu można uzyskać tylko przy zapewnieniu intensywnego zraszania i wietrzenia pomieszczeń z sadzonkami. Zdecydowanie łatwiejsze w pielęgnacji, choć dłużej ukorzeniające się są sadzonki półzdrewniałe i zdrewniałe.

Nasiona szałwii błyszczącejJest to rozmnażanie płciowe, przy pomocy nasion. W ten sposób rozmnażamy wszystkie rośliny jednoroczne i dwuletnie, wiele bylin oraz krzewów i drzew. Musimy pamiętać, że otrzymanie zdrowego i dobrze rozwijającego się materiału roślinnego jest pewniejsze, jeżeli wykorzystamy do rozmnażania nasiona z roślin miejscowego pochodzenia lub pochodzących z podobnych warunków klimatycznych.

Zalety tego sposobu rozmnażania to:

  • otrzymanie jednorazowo dużej liczby osobników;
  • duża zdrowotność otrzymanych roślin;
  • możliwość otrzymania roślin o nowych kombinacjach cech (cenione przez hodowców pracujących nad nowymi odmianami).

Rozmnażanie generatywne ma też wady:

  • otrzymujemy zróżnicowany, niejednorodny materiał (w zależności od gatunku);

  • rośliny późno wchodzą w okres kwitnienia i owocowania (szczególnie niepożądane w przypadku drzew ozdobnych z owoców);

  • przy wielu gatunkach trudno pozyskać wartościowy materiał siewny;

  • wiele gatunków ma długi lub bardzo długi okres spoczynku i kiełkowania nasion.

Ukorzeniona sadzonka powojnikaJest to rozmnażanie wykorzystujące zdolności restytucyjne roślin (są zdolne odbudowywać organy dzięki tkance twórczej). Ogromną zaletą tego rozmnażania jest otrzymywanie potomstwa identycznego jak roślina mateczna. Ma to ogromne znaczenie szczególnie w przypadku rozmnażania cennych odmian. Rozmnażanie wegetatywne jest stosunkowo szybkie, a otrzymany materiał znacznie szybciej kwitnie i owocuje niż rozmnażany z nasion.

W ogrodnictwie stosuje się wiele różnych sposobów rozmnażania wegetatywnego, wiele z nich dodatkowo modyfikuje się do potrzeb gatunku czy odmiany. Zasadniczo wyróżniamy rozmnażanie przez:

  • sadzonki: pędowe (zielne, półzdrewniałe, zdrewniałe), liściowe, łuskowe, korzeniowe;

  • podział

  • odkłady poziome i pionowe (kopczykowanie)

  • odrosty korzeniowe

  • okulizacja i szczepienie

  • in vitro

  • zarodniki (paprocie)

Dodatkową zaletą rozmnażania wegetatywnego jest szybsze wchodzenie w okres kwitnienia i owocowania (szczególnie ważne w przypadku otrzymywania drzew i krzewów owocowych). Pobrane części wegetatywne (pędy, liście, korzenie) mają wiek rośliny matecznej, dlatego cała roślina potomna będzie tak stara jak jej "rodzic".

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

camera