Kalmia angustifolia – kalmia wąskolistna


Kalmia angustifolia – kalmia wąskolistna

Dekoracyjność: Gęste kwiatostany, długie kwitnienie w VI-VII

Pochodzenie: Rośnie dziko w lasach, na torfowiskach, a nawet skalistych zboczach, na wschodzie Ameryki Północnej.

Opis: Krzew dorastający do 1 m wysokości, o powolnym wzroście. Liście wąskie, skórzaste, zimozielone, od spodu srebrzyste, trujące. Kwiaty zrośnięte, talerzykowate, różowe, osadzone wzdłuż pędu, w górnej części pędu.

Wymagania: Podobnie jak pozostałe rośliny z rodziny wrzosowatych, kalmia wymaga podłoża kwaśnego (pH 4,5-5), próchnicznego, przepuszczalnego, ale stale lekko wilgotnego. Lubi wilgotne powietrze. Najlepiej posadzić ją w miejscu półcienistym, osłoniętym od palącego zimowego słońca, źle znosi mroźne, bezśnieżne zimy. Na prawidłowo wybranym stanowisku dobrze zimuje.

Uprawa: Najważniejszy jest przede wszystkim wybór prawidłowego stanowiska przed sadzeniem. Kalmia najlepiej rośnie i znosi zimy w miejscu zacisznym, lekko ocienionym. W miejscu nasłonecznionym wymaga osłonięcia na zimę przewiewnym materiałem. Późną jesienią przed zamarznięciem gleby, a także w momentach zimowych odwilży warto roślinę dokładnie podlać. W celu utrzymania stale wilgotnego i kwaśnego podłoża warto roślinę co roku ściółkować torfem kub korą.

Rozmnażanie: Przez sadzonki pędowe po kwitnieniu lub przez wiosenny wysiew stratyfikowanych nasion. Bardzo łatwo wydaje odrosty korzeniowe, które można odcinać i sadzić w nowym miejscu. Wydawanie dużej ilości odrostów czyni kalmię dość ekspansywną.

Zastosowanie: Doskonale nadaje się do sadzenia na wrzosowiskach, razem z wrzosami, wrzoścami i różanecznikami oraz karłowymi iglakami, najlepiej na pierwszym planie. Rośnie wolno, dlatego jest polecana do niedużych ogrodów.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.