Leucojum vernum – śnieżyca wiosenna

Leucojum vernum – śnieżyca wiosenna


Leucojum vernum - śnieżyca wiosenna
Leucojum vernum – śnieżyca wiosenna

Pochodzenie: Jest to nasz gatunek rodzimy, objęty całkowitą ochroną. Rośnie dziko na wilgotnych górskich łąkach i w górskich lasach.

Dekoracyjność: Białe, wiosenne kwiaty.

Opis: Jest to roślina o cebulach wieloletnich, okrytych jasną łuską zewnętrzną. Wysokość 15-20 cm. Liście wąskie, długie, ciemnozielone. Kwiaty białe, umieszczone po 1-2 na wierzchołku pędu kwiatostanowego, delikatnie pachnące. Okwiat nie jest zróżnicowany na kielich i koronę, składa się z 6  płatków równej długości, z żółtą plamką na końcu każdego płatka. Kwitnienie w III-IV. Po kwitnieniu liście stopniowo żółkną i zasychają. Jeżeli nie przytniemy przekwitłych kwiatów, to w ich miejsce pojawia się owoc – torebka wypełniona nasionami. Śnieżyca często jest mylona z przebiśniegiem, kwitnącym w zbliżonym czasie (nieco wcześniej).

Wymagania: Doskonale rośnie w miejscach półcienistych i bardzo wilgotnych, na glebach zasobnych w próchnicę,  lekko gliniastych. Poza tym jest mało wymagająca i łatwa w uprawie.

Uprawa: Po wyschnięciu liści (VII) wykopujemy cebule (nie musimy tego robić częściej niż co 4 lata), czyścimy i przechowujemy. Wysadzamy ponownie do gruntu już w VIII.

Zastosowanie: Doskonale nadaje się do tworzenia grup jednogatunkowych lub w połączeniu z innymi tak wcześnie kwitnącymi roślinami. Bardzo dobrze wygląda pod drzewami i krzewami. Nadaje się do sadzenia w niewielkich grupach w ogródkach skalnych. Roślina trująca.

Rozmnażanie: Roślina tworzy dużo cebulek przybyszowych, dzięki którym można łatwo rozmnożyć ten gatunek. Ponadto roślina daje obfity samosiew, jeżeli w porę nie przytniemy przekwitniętych kwiatów.


POZOSTAŁE GATUNKI CEBULOWE:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *