Lobelia erinus – lobelia przylądkowa

Lobelia erinus – lobelia przylądkowa


Lobelia erinus – lobelia przylądkowa
Lobelia erinus – lobelia przylądkowa

Pochodzenie: Południowa Afryka, gdzie jest byliną.

Wysokość: Do 15 cm.

Pędy i liście: Pędy delikatne, cienkie, gładkie, silnie rozgałęzione, gęsto ulistnione. Uprawiane są zarówno odmiany niskie, zwarte, krzaczaste, jak i zwisające, z długimi pędami. Liście drobne, ząbkowane.

Lobelia erinus – lobelia przylądkowa
Lobelia erinus – lobelia przylądkowa

Kwiaty: Drobne, grzbieciste, gęsto pokrywające całą roślinę. Kwiaty szafirowe, fioletowe, białe, purpurowe, często z kontrastowym oczkiem.  Po kwitnieniu i przycięciu rośliny zakwitną powtórnie.

Nasiona: Bardzo drobne, ciemnobrązowe (3500 – 5000 sztuk/1g).

Wymagania: Stanowisko słoneczne lub lekko zacienione. Gleba przepuszczalna, żyzna, średnio wilgotna. Na zbyt wilgotnej glebie stroiczka rośnie zbyt wybujale, traci swój pokrój i słabo kwitnie. W czasie suszy wymaga systematycznego podlewania.

Zastosowanie: Odmiany niskie, krzaczaste na kwietniki, obwódki, do ogrodów skalnych, odmiany zwisające pięknie wyglądają w pojemnikach w zestawieniu z roślinami żółto kwitnącymi.

Uprawa: Wysiew nasion w II/III w ciepłej szklarni. Nasion nie przykrywamy podłożem, a tylko lekko wgniatamy w podłoże. Kiełkują w temp. 20 – 25oC.  Siewki pikujemy dwukrotnie – za pierwszym razem kępkami. Na miejsce stałe wysadzamy w drugiej połowie V w rozstawie 20cm x 15cm.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *