Pinus cembra – sosna limba


Występowanie: Rośnie dziko w Europie środkowej, jest gatunkiem typowo górskim. Rośnie dziko w Polsce w Tatrach, głównie w okolicy Morskiego Oka. Duże skupiska limby można podziwiać w Tatrach Słowackich.

Opis: Drzewo dorastające do 30 m, o charakterystycznej pięknej kopulastej gęstej koronie. Rośnie powoli. Igły zebrane w pęczku po 5 sztuk, sztywne, kujące. Szyszki duże, pękate, młode fioletowe. Nasiona bez skrzydełek, smaczne, jadalne. Są chętnie zjadane przez zwierzęta, są przysmakiem ptaka z rodziny krukowatych – orzechówki, która jest głównym rozsiewaczem limby w Tatrach.

Wymagania: Limba jest bardzo odporna na niesprzyjające warunki glebowe i klimatyczne. Najlepiej czuje się na glebach dobrze uprawionych, stale lekko wilgotnych. Lubi miejsca dobrze oświetlone i wilgotne łagodne powietrze, jednak doskonale radzi sobie nawet w dużych miastach. W pełni mrozoodporna.

Zastosowanie: Warto sadzić ją w większych ogrodach skalnych i alpinariach. Szczególnie chętnie sadzone są odmiany  o zwartej koronie i bardzo powolnym wzroście (`Compacta Glauca`) lub o pokroju kolumnowym, nadające się do małych ogródków (`Stricta`).


Pozostałe gatunki:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *