Pinus strobus – sosna wejmutka

Występowanie: Rośnie dziko w Ameryce Północnej, gdzie jest ważnym gatunkiem lasotwórczym. 

Opis: Drzewo dorastające do 25 m. Rośnie szybko. Korę ma ciemną, u starych drzew mocno spękaną. Odznacza się bardzo ładną, zwiewną koroną, na otwartych terenach gałęzie wyrastają od samego dołu pnia. Jest sosną 5-igielną, igły są stosunkowo długie, cienkie i miękkie, pokryte niebieskawym nalotem. Szyszki dość nietypowe u sosen, silnie wydłużone, zwisające.

Wymagania: Stosunkowo odporna na niesprzyjające warunki siedliskowe, choć najlepiej rośnie na stale lekko wilgotnej glebie. Dobrze znosi warunki miejskie, jest całkowicie odporna na mróz. Obecnie rzadko sadzona ze względu na podatność i roznoszenie rdzy wejmutkowo-porzeczkowej.

Zastosowanie: Dawniej bardzo chętnie sadzona w dworskich parkach i ogrodach, jako ciekawostka dendrologiczna. Obecnie ograniczono sadzenie ze względu na roznoszoną rdzę. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się wolno rosnące, karłowe odmiany, chętnie sadzone na skalniakach i w ogródkach przydomowych.

Odmiany:

`Nana` – odmiana karłowa, kulista, wolno rosnąca;

`Pendula` – nieduże drzewo o zwisających i powyginanych pędach, stosowana jako soliter


Pozostałe gatunki:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *