Puschkinia scilloides – puszkinia cebulicowata


Puschkinia scilloides - puszkinia cebulicowata
Puschkinia scilloides – puszkinia cebulicowata

Dekoracyjność: Niewielkie wiosenne dzwonkowate kwiaty.

Pochodzenie: Rośnie dziko w Azji, na kamienistych stokach Kaukazu.

Opis: Niska (do ok. 15-20 cm), delikatna roślina cebulowa. Cebule są małe, wieloletnie, okryte delikatnymi łuskami. Liście wąskie, ciemnozielone. Kwiaty drobne, dzwonkowate, zebrane w groniaste kwiatostany, prawie białe, z charakterystycznym niebieskim paskiem na środku każdego z sześciu listka okwiatu. Kwiaty delikatnie pachną. Kwitnie w III/IV. Po kwitnieniu roślina chętnie zawiązuje nasiona, nie warto jednak do  tego doprowadzać, gdyż rozwój nasion osłabia cebule. Roślina szybko się rozrasta, tworząc gęste długowieczne kępy. Gatunek mylony jest czasami z cebulicą.

Czy wiesz że …

Nazwa rodzajowa rośliny wywodzi się od cenionego rosyjskiego botanika Puszkina, który na początku XIX w. przywiózł ten gatunek z gór Kaukazu. Nazwa gatunkowa odnosi się do podobieństwa do Scilla – cebulica.

Wymagania: Puszkinia jest rośliną mało wymagającą, polecaną do szerszego rozpowszechnienia w naszych ogrodach.  Doskonale znosi nasze zimy (zimuje w gruncie). Dobrze rośnie zarówno w miejscach słonecznych jak i lekko ocienionych, ciepłych, na przeciętnej przepuszczalnej glebie ogrodowej. Latem dobrze czuje się na glebie przesuszonej.

Uprawa: Gatunek bardzo mało wymagający. Po kwitnieniu obcinamy pędy kwiatostanowe, aby nie dopuścić do wytwarzania owoców z nasionami. Co kilka lat, gdy kwiaty zaczynają drobnieć, wykopujemy cebule po obeschnięciu liści (ok. końca V) i rozdzielamy cebule przybyszowe. Te najmniejsze nie będą kwitły w następnym roku, dlatego warto je oddzielić od większych i wysadzić osobno w celu urośnięcia. Cebule sadzimy do gruntu na początku jesieni.

Zastosowanie: Puszkinia dobrze prezentuje się sadzona w dużych grupach, szczególnie ładnie wygląda na skalniakach albo obwódkach. Dobrze komponuje się także w ogrodzie naturalistycznym.

Rozmnażanie: Wegetatywnie przez rozdzielanie cebul przybyszowych co kilka lat. Nie przycinane po kwitnieniu rośliny dają obfity samosiew.

`Alba` – odmiana o kwiatach niemal białych, bez wyraźnego paska na listkach okwiatu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.