Lipa drobnolistna w BeniowejOpis: Drzewo dorastające do 30 m wysokości, o kształtnej koronie. Wytwarza niski pień i stosunkowo niską, bardzo gęstą koronę. Liście drobne, sercowate z wyraźnie wydłużonym wierzchołkiem, od spodu widoczne rude kępki włosków u nasady nerwów. Liście z wierzchu ciemnozielone, od spodu z lekkim niebieskawym nalotem. Jesienią liście zabarwiają się na żółto. Kwiaty zebrane w wierzchotki, wyraźnie sterczące, kwitnienie w VI-VII, ok. 2 tygodnie po lipie szerokolistnej. Owoce małe, pozbawione żeberek (gładkie).

Występowanie: W Europie zachodniej, aż do Syberii. W Polsce pospolity gatunek na całym terenie, jako domieszka w lasach (nie tworzy jednolitych drzewostanów). Jedna z piękniejszych pomnikowych lip rośnie od ponad 100 lat w dawnym środku wsi Beniowa, w worku Bieszczadzkim (na zdjęciu obok). Lipa ta rośnie samotnie na samym środku łąki, dzięki czemu ma wyjątkowo piękny pokrój i jest widoczna ze wszystkich okolicznych bieszczadzkich szczytów. Warto wybrać się w te strony choćby i dla tego okazu (można usiąść w cieniu, na ławeczce i wyobrazić sobie jak kiedyś wyglądało centrum tej gwarnej wsi).

Wymagania: Mniej wymagająca od lipy szerokolistnej. Jest bardziej tolerancyjna w stosunku do gleby i zanieczyszczenia powietrza, choć w suchym zanieczyszczonym powietrzu miejskim (blisko ulic) liście łatwo atakowane są przez przędziorki i wcześnie jesienią traci liście.

Zastosowanie: Cenne drzewo alejowe, sadzone w dawnej Polsce w parkach i ogrodach. Drzewo długowieczne, pomnikowe. Doskonale prezentuje się jako soliter na trawniku w dużych parkach i ogrodach. Świetnie nadaje się do tworzenia szpalerów. Podstawowe drzewo miododajne.


Inne drzewa i krzewy:

{module Artykuły-drzewa i krzewy}


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *