Vinca minor – barwinek pospolity


Pochodzenie i opis
Vinca minor - barwinek pospolity
Vinca minor – barwinek pospolity

Vinca minor – barwinek pospolity ma piękny kobiercowy pokrój.  Ma zimozielone liście i wiosenne, fioletowo niebieskie kwiaty.

Barwinek pospolity rośnie dziko w Europie oraz Azji Mniejszej. Jest to jedyny rodzimy gatunek barwinka. Rośnie dziko na niżu i w dolnych partiach gór, w lasach liściastych i zaroślach. Jest bardzo niski, osiąga wysokość 10-20 cm.

Jest krzewinką. Tworzy gęsty zimozielony kobierzec. Wytwarza dwa rodzaje pędów: płonne, które płożą się i zakorzeniają w podłożu oraz pędy kwiatowe, które wznoszą się ku górze na wysokość 20-30 cm. Liście są drobne, błyszczące, ciemnozielone i zimozielone.

Wytwarza fioletowe wiosenne kwiaty. Są one osadzone pojedynczo na długich szypułkach kwiatowych wyrastających z kątów liści. Kwitnienie w IV-V, a potem pojedyncze kwiaty mogą się jeszcze pojawiać jesienią. Pędy i liście barwinka zawierają trujące alkaloidy wywołujące po spożyciu poważne dolegliwości ze strony układu pokarmowego. W stanie dzikim objęty jest częściową ochroną, gdyż zbyt intensywnie wykorzystywano go do wielkanocnych dekoracji.

Vinca minor - barwinek pospolity
Vinca minor – barwinek pospolity
Wymagania i uprawa

Jest jedną z najmniej wymagających roślin naszych ogrodów. Najlepiej jednak rośnie na stanowisku półcienistym i cienistym, dość chłodnym. Jest wrażliwy na silne upały. W czasie suszy wymaga podlewania, szczególnie w miejscach słonecznych.

Wymaga gleby średnio wilgotnej, lekkiej, najlepiej żyznej i próchnicznej. Dobrze znosi mrozy.

Rozmnażanie

Rozmnaża się bardzo łatwo przez sadzonkowanie pędów, podział i odrosty. Sadzonki najlepiej sporządzać w VIII-IX. Odrosty o długości ok.15 cm oddzielamy wczesną wiosną lub jesienią. Starsze egzemplarze możemy dzielić w IV-VI. W naturalnych warunkach nie zawiązuje nasion

Zastosowanie

Stosowany jest jako gatunek zadarniający w miejscach cienistych, pod drzewami i krzewami, w cieniu murów, na cmentarzach. Od wieków pędy barwinka używane są do dekoracji wielkanocnych. Polską nazwę zawdzięcza wykorzystywaniu go niegdyś do barwienia tkanin.

Zawarte w pędach i liściach alkaloidy wykorzystuje się do produkcji leków przy nadciśnieniu tętniczym, nerwicach, zapaleniu żył oraz w leczeniu migren (wyłącznie pod kontrolą lekarską ze względu na substancje toksyczne). W dawnych czasach liście i pędy stosowane były np. przy wróżbach andrzejkowych.


Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *