Asarum europaeum – kopytnik pospolity


Asarum europaeum - kopytnik pospolity, zimozielone liście
Asarum europaeum – kopytnik pospolity, zimozielone liście

Dekoracyjność: Bardzo wdzięczna i dobrze znana, choć dość rzadko uprawiana bylina. Zachwyca przede wszystkim wspaniałym dywanowym pokrojem i pięknie błyszczącymi liśćmi, utrzymującymi się na roślinie przez cały rok. Od kształtu liści wywodzi się polska nazwa – liście przypominają odcisk końskiego kopyta.

Sporej wprawy wymaga natomiast odnalezienie kwiatów kopytnika, które są tak niepozorne, że niemal niezauważalne. Wielu początkujących ogrodników rezygnuje z uprawy kopytnika po pierwszych nieudanych próbach, ponieważ jest to gatunek dość wymagający. Warto jednak poznać jego upodobania, by móc cały rok cieszyć oko

Asarum europaeum - kopytnik pospolity, niepozorny kwiat
Asarum europaeum – kopytnik pospolity, niepozorny kwiat

są jego widokiem w naszym ogrodzie.

Pochodzenie i opis: Europa, Azja, także bylina rodzima, rośnie w wilgotnych, żyznych lasach liściastych (szczególnie bukowych). Wysokość 10-15 cm. Tworzy kłącze płożące się tuż pod ziemią. Pokrój kobiercowy.

Liście zimozielone, nerkowate, błyszczące, ciemnozielone, od spodu jaśniejsze i owłosione. Kwiaty nie mają walorów zdobniczych, są dzwonkowate, leżące na ziemi, brązowe, nieprzyjemnie pachnące. Kwitnienie w III-V.

Czy wiesz że …

Kwiaty są owadopylne – głównie zapylane przez muszki padlinowe (zwabia je „zapach” a nie barwa kwiatu).

Możliwe jest także samozapylenie. Owocem jest omszona torebka. Nasiona rozsiewane są przez mrówki, dzięki obecności elajosomów. Cała roślina charakterystycznie korzennie pachnie. Rozrasta się powoli. Gatunek częściowo chroniony w naturalnym środowisku. Cała roślina lekko trująca.

Wymagania: Gatunek dość wymagający. Stanowisko cieniste, a nawet głęboki cień, strona północna. Gleba niezbyt ciężka, żyzna, wilgotna, z domieszką ziemi liściowej, zasadowa (wapienna) lub obojętna. Całkowicie mrozoodporny.

Uprawa: W czasie suszy należy rośliny podlewać. Nie wygrabiać liści opadłych z drzew na rabatę jesienią, gdyż jest to dobra osłona przed mrozami i mocnymi promieniami słonecznymi zimą oraz doskonały nawóz w następnym sezonie wegetacyjnym. W przypadku braku liści należy rośliny obsypywać jesienią ziemią kompostową lub liściową. Ze względu na powolny wzrost warto zwrócić uwagę, aby nie zagłuszyły go inne rośliny.

Rozmnażanie: Podział kłączy w III-IV.

Zastosowanie: Do zadarniania cienistych miejsc, do ogrodów skalnych, naturalistycznych. Jest to gatunek leczniczy – surowcem zielarskim są pędy i korzenie, zawierające azaron, garbniki, skrobię i związki mineralne bogate w potas i krzemionkę. Kopytnik znany był już w starożytnym Rzymie i Grecji jako środek wymiotny, wykrztuśny i przeczyszczający. W większych dawkach lekko toksyczny.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.