Aster alpinus – aster alpejski


Aster alpinus - aster alpejski
Aster alpinus – aster alpejski

Pochodzenie i opis: Półkula północna, także gatunek rodzimy, wapienne skały, nasłonecznione połacie piętra alpejskiego. Wysokość 20-30 cm. Tworzy rozetę liściową, powyżej której rozwijają się pędy kwiatostanowe. Liście łopatkowate, matowo zielone, owłosione. Kwiatostany koszyczkowe, osadzone pojedynczo na wierzchołku słabo ulistnionej łodygi. Barwa fioletowa o żółtym środku. Kwitnienie w V-VI – jest to najwcześniej kwitnący aster. Roślina krótkowieczna.

Wymagania: Stanowisko słoneczne. Gleba przeciętna, lekka, średnio wilgotna, dobrze zdrenowana, może być wapienna, choć zalecany jest odczyn obojętny. Starsze rośliny mogą przemarzać w bezśnieżne zimy, a przy grubej warstwie śniegu mogą z kolei zagniwać.

Uprawa: Regularnie podlewamy w okresie suszy. Warto skracać pędy kwiatostanowe po kwitnieniu, wtedy roślina wytwarza nowe kwiatostany. Co 3-4 lata wymaga podzielenia i przesadzenia ze względu na swoją krótkowieczność. Dobrze jest obkładać starsze rośliny kompostem z piaskiem, co zabezpieczy je na zimę.

Rozmnażanie: Przez podział po kwitnieniu w VI-VII, przez sadzonki z piętką we IX-X lub w III. Z nasion, które kiełkują na świetle po 12-14 dniach w szklarni i po 20-25 dniach w inspekcie. Siewki wymagają pikowania. Rozmnażanie generatywne daje bardzo niejednolite potomstwo.

Zastosowanie: Do ogrodów skalnych, na suche murki, nasłonecznione skarpy, na obwódki nasłonecznionych rabat.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.