Astrantia major – jarzmianka większa


Astrantia major - jarzmianka większa
Astrantia major – jarzmianka większa

Dekoracyjność: Kwiaty o mocnych barwach, liście o ładnym kształcie, tworzy zwarte sztywne kępy.

Pochodzenie i opis: Rośnie dziko w południowej Europie, w Polsce jedynie na południu, w górskich lasach i zaroślach. Jest krewniaczką selera. Dorasta do 60 cm. Tworzy gęstą kępę z dłoniasto wcinanymi ciemnozielonymi liśćmi. Kwiaty zebrane w nieduże baldachy, u gatunku brudno białe, u odmian ogrodowych w różnych odcieniach różu i fioletu. Od spodu kwiatostany ozdobione są słomiastymi podsadkami. Kwitnie w VI-VII, po ścięciu przekwitłych kwiatostanów może powtórnie zakwitnąć jesienią. Kwiaty są miododajne.

Wymagania: Najlepiej czuje się w miejscu półcienistym, na glebie stale lekko wilgotnej, próchnicznej, lekko zasadowej. Jest w pełni mrozoodporna.

Uprawa: Na stanowiskach słonecznych wymaga systematycznego podlewania. Warto co roku uzupełnić glebę w kompost lub substrat torfowy. Po kwitnieniu ścinamy kwiatostany, aby zapobiec samosiewom (siewki odbiegają wyglądem od odmian ogrodowych) i aby pobudzić rośliny do powtórnego kwitnienia.

Rozmnażanie: Przez podział kęp wiosną, przed kwitnieniem, wysiew nasion po zbiorze.

Zastosowanie: Doskonała roślina na letnie, lekko zacienione rabaty bylinowe. Często sadzona w dużych parkach i ogrodach, w nasadzeniach naturalistycznych. Stosowana też jako kwiat cięty, do świeżych i suchych bukietów.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.