Berberis vulgaris – berberys zwyczajny


Berberis vulgaris – berberys zwyczajny
Berberys zwyczajny nadaje się na żywopłoty niestrzyżone
Pochodzenie i opis

Berberis vulgaris – berberys zwyczajny, kwaśnica jest mniej dekoracyjny od berberysu Thunberga. Jest wyższy, a jego pędy nie przewisają tak malowniczo. Liście nie przebarwiają się tak ładnie jesienią.

Berberys zwyczajny jest krzewem o liściach sezonowych. Jego główną ozdobą są kwiaty i owoce.

Berberys zwyczajny rośnie dziko w Europie, także w Polsce. Porasta skraje lasów na niżu i pogórzu. Jest to silnie rosnący krzew. Dorasta do wysokości 3 m. Pędy ma w środku żółte. Ma ładne, trójdzielne ciernie.

Berberis vulgaris – berberys zwyczajny
Trójdzielne ciernie berberysu zwyczajnego

Liście berberysu zwyczajnego są łopatkowate, ostro piłkowane na brzegach, większe niż u berberysu Thunberga. Wyrastają w pęczkach. Kwiaty są żółte, nieprzyjemnie pachnące, zebrane w zwisające groniaste kwiatostany. Kwiaty są miododajne.

Czy wiesz, że…

Pręciki kwiatów berberysów są wrażliwe na dotyk i stulają się przy najmniejszym dotyku, podobnie jak liście mimozy – jest to zjawisko sejsmonastii.

Berberis vulgaris – berberys zwyczajny
Pręciki kwiatów berberysów są wrażliwe na dotyk

Berberys zwyczajny kwitnie w V-VI.

Jesienią dojrzewają wydłużone, drobne owoce. Są one czerwone i zwisają w długich gronach. Są wykorzystywane w ziołolecznictwie.

Berberis vulgaris – berberys zwyczajny
Owoce berberysu zwyczajnego
Wymagania i uprawa

Berberys zwyczajny ma niewielkie wymagania glebowe. Gleba powinna być lekka i przepuszczalna, lepiej sucha niż zbyt wilgotna. Najlepsze jest stanowisko słoneczne. Jest bardziej odporny na mróz niż berberys Thunberga. Dobrze znosi przesadzanie, ponieważ ma dużo drobnych korzeni. Jest odporny na zanieczyszczone powietrze. Nadaje się do strzyżenia (żywopłoty formowane), choć dużo ładniej wygląda prowadzony na żywopłot nieformowany. Jest podatny na rdzę źdźbłową i mączniaka prawdziwego.

Berberys zwyczajny możemy rozmnażać przez wysiew nasion jesienią, zaraz po zbiorze. Przed wysiewem nasiona oczyszczamy z owocni. Można też sporządzać sadzonki zielne w VII-VIII, półzdrewniałe w VIII-IX lub zdrewniałe w X-XI.

Zastosowanie

Gatunek ma mniejsze znaczenia w terenach zieleni niż odmiany. Odmiany wykorzystuje się na żywopłoty oraz do tworzenia zestawień kolorystycznych z innymi krzewami.

Owoce są cenione w ziołolecznictwie. Zawierają ok.70 mg witaminy C/100 g. Można z nich robić konfitury, galaretki, syropy, soki. Kwiaty są miododajne. Wyciąg z pędów korzeni był niegdyś używany do barwienia na żółto tkanin oraz drewna.

Szczególnie ceniona w terenach zieleni jest odmiana `Atropurpurea` o purpurowych liściach w czasie wegetacji. Można ją rozmnażać z nasion, gdyż powtarza cechy mateczne w 80-100%.

Gatunkiem podobnym do berberysu zwyczajnego jest Berberis xottawiensis – berberys ottawski. Jest on mieszańcem berberysu zwyczajnego i berberysu Thunbergii. Ma cechy pośrednie gatunków wyjściowych. Tworzy wyjątkowo ładne, zwisające w gronach kwiaty.

Można go dużo częściej spotkać w ogrodach i parkach niż berberys zwyczajny.

Berberis xottawiensis - berberys ottawski
Berberis xottawiensis – berberys ottawski

0

Napisz komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Rośliny ozdobne