Gypsophila paniculata – łyszczec wiechowaty


Gypsophila paniculata - łyszczec wiechowaty
Gypsophila paniculata – łyszczec wiechowaty

Dekoracyjność: Delikatne, zwiewne kwiaty.

Pochodzenie i opis: Stepy Europy i Azji. Wytwarza głęboki korzeń palowy. Wysokość 80-120 cm. Tworzy krzaczaste, zaokrąglone kępy. Tworzy liczne, bardzo kruche pędy. Liście lancetowate, szarawe. Kwiaty białe, delikatne, zebrane w kuliste, rozgałęzione kwiatostany. Kwitnienie w VI-VIII. W dobrych warunkach gatunek długowieczny.

Wymagania: Stanowisko słoneczne, bardzo ciepłe. Gleba sucha do średnio wilgotnej, dobrze zdrenowana, wapienna. Nie znosi zimowych zastoisk wodnych. Gatunek bardzo wytrzymały na suszę i złe warunki glebowe dzięki wytwarzaniu głębokiego korzenia palowego. Do dobrego rozwoju wymaga sporo wolnej przestrzeni.

Uprawa: Po przekwitnięciu ścinać pędy kwiatostanowe. Starsze egzemplarze nie znoszą przesadzania ze względu na głęboki korzeń palowy.

Rozmnażanie: Przez wysiew nasion, przez sadzonki wierzchołkowe, przez szczepienie.

Zastosowanie: Na słoneczne rabaty, jako element „rozluźniający” rabatę, na kwiat cięty, jako dodatek do bukietów nadający kompozycji lekkości, na suche bukiety. Stosowany w kosmetyce do produkcji mydła, szamponów, płynów do kąpieli itp., dzięki zawartości pieniących saponin.


POZOSTAŁE GATUNKI:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.