Astilbe x arendsii - tawułka Arendsa

Astilbe arendsii - tawułka ArendsaPochodzenie i opis: Rośnie dziko w wilgotnych lasach i wąwozach masywów górskich Azji Wschodniej. W uprawie spotykamy tylko mieszańce. Wysokość 60-120 cm. Wytwarza bardzo zwartą i silnie rozwiniętą bryłę korzeniową. Tworzy wzniesioną kępę. Pędy proste, sztywne. Liście drobno podzielone, ciemnozielone, błyszczące, te najmłodsze mają barwę czerwonawą lub brązową. Kwiaty drobne, zebrane w długie, gęste, puszyste wiechy, wzniesione w górę lub przewieszające się, barwa uzależniona od odmiany. Kwitnienie w VII-IX.

Wymagania: Stanowisko półcieniste i cieniste, chłodne i wilgotne. Nie znosi suchego powietrza i lekkiej, suchej gleby. Gleba najlepiej stale wilgotna, próchniczna i zasobna w składniki pokarmowe. Im wilgotniejsza gleba, tym mniej szkodzi roślinom pełne nasłonecznienie. Przy zbyt niskiej wilgotności gleby i powietrza liście zaczynają zasychać od brzegów. Młode pędy są czasem uszkadzane przez późne przymrozki, ale nie pogarsza to kwitnienia. Natomiast odpowiednio pielęgnowana doskonale znosi nasze zimy i nie potrzebuje okrycia na zimę (z wyjątkiem młodych roślin w pierwszym roku po posadzeniu). Rozstawa: 5-7 roślin/m2.

Uprawa: Obficie podlewać wiosną oraz w okresach bez deszczu. W razie potrzeby opryskiwać liście wodą. Co roku na wiosnę nawozić substancją organiczną i ściółkować glebę wokół roślin kompostem, korą lub trocinami (aby utrzymać jak najwięcej wilgoci w podłożu). Tawułka nie znosi natomiast zasilania nawozami mineralnymi. Rośliny można przyspieszać. W tym celu rośliny jesienią sadzi się do doniczek i przechowuje w temperaturze 0-1,5oC, zadołowane w wilgotnym torfie. W czasie mrozów rośliny dodatkowo się okrywa. Przyspieszanie rozpoczynamy od II. Początkowo temperatura powinna wynosić 10-12oC, a po ukazaniu się liści 15-18oC. W tym czasie szklarnia powinna być cieniowana. Rośliny tylko zrasza się i podlewa, nie nawozi się natomiast wcale. Rośliny kwitną po 10-12 tygodniach. Po kilku latach uprawy w tym samym miejscu korzenie tawułek mogą zacząć „wychodzić” na powierzchnię, a pędy ogołacają się od dołu. Jest to sygnał do przesadzenia i ewentualnego podzielenia roślin. Najlepiej uczynić to jesienią.

Rozmnażanie: Przez podział roślin 8-10-letnich późną jesienią (lub rzadziej wiosną) na odcinki jednopąkowe z odpowiednią ilością korzeni. Tak przygotowane fragmenty roślin dołujemy w podłożu torfowo-piaszczystym i umieszczamy w skrzyniach inspektowych. Wysadzamy na miejsce stałe (lub, w przypadku producentów, do doniczek) na wiosnę. Przez wysiew nasion, jednak siewki rosną wolno i trzeba czekać kilka lat na kwitnienie.

Zastosowanie: Do grup parkowych i ogrodowych, do dzikich cienistych zakątków. Można sadzić nad wodą, ale tak, aby woda nie zalewała roślin. Na kwiat cięty, choć kwiaty krótko trzymają się w wazonie. Kwiatostany można suszyć.


Podobne artykuły:


Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

camera