Aubrieta x cultorum, A. x hybrida - żagwin ogrodowy, obrecja

Aubrieta x cultorum (A. x hybrida) - żagwin ogrodowy, obrecjaJeden z gatunków niezbędnych w każdym ogrodzie skalnym. Na wiosnę cała roślina okrywa się szczelnie kobiercem fioletowych kwiatów, co z daleka daje efekt barwnej plamy, szczególnie gdy pozwolimy się pędom zwieszać. Wraz z pozostałymi roślinami z wiosennej piątki skalnej stanowi wspaniały akcent. Po kwitnieniu niestety żagwin nie wygląda już zbyt dekoracyjnie i wymaga kilku tygodni na odrośnięcie nowych pędów po przycięciu.


Pochodzenie i opis: Pierwotne pochodzenie żagwinów to strefa Morza Śródziemnego, Bałkany i Azja Mniejsza. Nazwą tą objęte są odmiany ogrodowe powstałe w wyniku krzyżowania A.deltoides z m.in. A.columnae. Tworzy szarozielone kobierce i poduszki, pokrywające się w okresie kwitnienia w całości kwiatami. Pędy od dołu lekko drewnieją, z tendencją do podsychania od dołu, pokładają się, przez co po kwitnieniu roślina wygląda jak roztrzepana. Ponadto po kwitnieniu całe kępy zasychają od środka, co szpeci roślinę. Liście niepozorne, nieco podobne do liści gęsiówki. Kwiaty w krótkich groniastych kwiatostanach wzniesionych ponad liście, fioletowe do purpurowych. Kwitnienie niezwykle obfite przypada na IV-V. Należy do wiosennej piątki skalnej i jest najpóźniej kwitnącym gatunkiem z tej grupy. Często pojedyncze kwiaty pojawiają się na roślinie aż do późnego lata.

Wymagania: Gatunek dość wymagający. Stanowisko słoneczne lub półcieniste, ciepłe. Wrażliwy na palące słońce, które powoduje zasychanie liści a potem całej rośliny. Gleba zawierająca wapń, ciepła, dość żyzna, lekka, przepuszczalna, dobrze zdrenowana. Ciężkie gleby i nadmierna wilgotność powodują zagniwanie roślin.

Rozstawa: 25x30cm.

Uprawa: Wiosną umiarkowanie nawozić. Podlewać tylko podczas przedłużającej się suszy. Po przekwitnięciu należy żagwin lekko przyciąć, aby roślina rozkrzewiła się a kępy nie zasychały od środka. Usuwać samosiewy, gdyż dają najczęściej bladoróżowe kwiaty. Wskazane jest lekkie okrycie na zimę w celu ochrony liści przed palącym słońcem i zmianami temperatury.

Rozmnażanie: Podział po ustaniu pełni kwitnienia, sadzonki rozetkowe odrywane we IX lub wczesną wiosną z pędów zielnych lub półzdrewniałych. Ukorzeniamy je w wietrzonym inspekcie i rzadko podlewamy, bo łatwo zagniwają. Rozmnażanie z nasion w II-III, nasiona kiełkują po 8-10 dniach. Siewki pikujemy do doniczek i trzymamy w możliwie niskiej temperaturze.

Zastosowanie: Jedna z najbardziej znanych i użytecznych bylin skalnych. Stosowana w ogrodach skalnych, alpinariach, na obwódki, murki kwiatowe i rabaty, pomiędzy szczeliny płyt i murków. Szczególnie ładnie prezentuje się, gdy pozwolimy jej swobodnie zwisać z nawisu skalnego czy murka. Bylina wiosennej piątki skalnej. Roślina miododajna.


Więcej o: Wiosenna piątka skalna


Podobne artykuły:


Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by L.THEME

Galeria zdjęć

roślin ozdobnych

camera