Syringa vulgaris – lilak pospolity, bez lilak

Syringa vulgaris - lilak pospolity, bez lilakPochodzenie: Mimo, że traktujemy „bez” jak naszą rodzimą roślinę, to jest to obcy przybysz. Lilak pochodzi z południa Europy – z Półwyspu Bałkańskiego i Turcji (nazywany nawet bzem tureckim). Do Europy Środkowej dotarł w XVI w., ale początkowo był „gościem” dworskim. Szybko zaczęto go uprawiać także na wsiach i obecnie często można spotkać zdziczałe okazy w zaroślach. widnych lasach i miejscach po dawnych domostwach. 

Opis: Krzew lub nieduże drzewo, wytwarza liczne odrosty korzeniowe. Liście sercowate, ciemnozielone, nagie, bez większego znaczenia dekoracyjnego. Jesienią nie przebarwiają się i opadają w pełni zielone. Kwiaty z długą rurką, drobne, zebrane w wiechowate kwiatostany. Kwiaty liliowe lub białe, pojedyncze lub, coraz częściej – pełne, silnie, bardzo przyjemnie pachnące. Kwitnienie w V.

Dekoracyjność: Gatunek ozdobny wyłącznie w czasie kwitnienia. Po kwitnieniu roślina oszpecona suchymi torebkami nasiennymi. Okazy pienne często nadmiernie powyginane, co dodatkowo oszpeca rośliny. 

Wymagania: Zwykło się mówić, że „bez” urośnie wszędzie. Rzeczywiście czysty gatunek i stare odmiany dobrze sobie radzą i całkiem nieźle kwitną na przeciętnych glebach, są odporne na suszę i niedobór światła. Nowsze odmiany ładnie kwitną jedynie na dobrze uprawionych, żyznych, stale lekko wilgotnych glebach, na stanowisku nasłonecznionym. Bez problemu znoszą nasze zimy. Dobrze znoszą przesadzanie (nawet starsze okazy) oraz cięcie. Aby zagęścić roślinę, wpłynąć na intensywne kwitnienie w przyszłym roku i zapobiec oszpecaniu i osłabianiu przez torebki nasienne, wycinamy przekwitnięte kwiatostany. Nie należy zwlekać z cięciem, gdyż lilaki tworzą latem pąki kwiatowe na przyszły rok. Ponadto co kilka lat warto obniżać i odmładzać nadmiernie wyrośnięte krzewy. Łatwo „wędruje” po ogrodzie dzięki odrostom korzeniowym, łatwo też dziczeje, ale wtedy słabiej kwitnie.

Rozmnażanie: Odmiany szlachetne są szczepione na podkładkach z Syringa vulgarisSadzonki zielne, wykonywane po kwitnieniu (VI) stosuje się głównie dla czystych gatunków (S. josikaea, S. reflexa, S. tomentella). Rośliny rozmnażane z sadzonek mają słabsze korzenie i rosną wyraźnie słabiej niż rośliny uszlachetniane przez szczepienie. Domowym sposobem jest też rozmnażanie przez odrosty korzeniowe, ale niestety uzyskujemy nie odmianę szlachetną, ale podkładkę, czyli czysty gatunek (też ładny!). Przez odkłady możemy więc rozmnażać gatunki lilaków, a nie odmiany szlachetne.

Zastosowanie: Jeden z podstawowych gatunków krzewów ozdobnych z kwiatów do zieleni przydomowej i miejskiej (bardzo dobrze znoszą warunki miejskie). Nieodłączny element ogródków wiejskich. Często prowadzony jako żywopłot niestrzyżony i strzyżony. Rozkwitające kwiatostany można ciąć do wazonu. Nie są trwałe w wazonie, ale ich trwałość można przedłużyć poprzez potraktowanie końcówek ściętych pędów przez kilka minut wrzątkiem. 


Inne drzewa i krzewy:

{module Artykuły-drzewa i krzewy}


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *