Uprawa bylin niezimujących w gruncie

[quote width=”auto” align=”left|right|none” border=”COLOR” color=”COLOR” title=””]

Dahlia x cultorum

Byliny niezimujące w gruncie są roślinami wieloletnimi, na tyle wrażliwymi na mróz, że muszą być co roku, na jesieni, wykopywane z gruntu i zabierane do pomieszczeń zabezpieczonych od mrozu. Inaczej traktujemy gatunki, które jesienią kończą wegetację i przygotowują się do zimowania w postaci organów podziemnych, a inaczej te, które są wiecznie zielone i w czasie zimy fotosyntetyzują dzięki zielonym liściom.[/quote] 

 


Gatunki zimujące w postaci kłączy, bulw, cebul

Do tej grupy roślin należą dobrze nam znane mieczyki, dalie, begonie bulwiaste, kanny oraz mniej popularne galtonie, tygrysówki, krokosmie. Są to rośliny wieloletnie, które ze względu na wrażliwość na mrozy muszą być corocznie wykopywane przed zimą z ogrodu i przechowywane w pomieszczeniach. Cykl uprawy tej grupy roślin ilustruje rysunek.

Schemat uprawy - byliny niezimujące w gruncieRośliny te powinny być wykopywane jesienią (termin jest uzależniony od gatunku – od pierwszych przewidywanych przymrozków jesiennych dla begonii bulwiastej, aż po moment zważenia liści przez przymrozki  dla kanny). Szczegółowe opisy gatunków znajdują się na stronie dotyczącej tej grupy roślin. Oczywiście w momencie wykopywania rośliny te nie mają już zielonej części nadziemnej, przechowujemy więc części podziemne – bulwy, kłącza, cebule, korzenie bulwiaste. Są one organami spichrzowymi roślin i pozwalają im przetrwać niekorzystne warunki dzięki związkom organicznym zgromadzonym w tkankach magazynujących.

Po wykopaniu organów podziemnych lekko je przesuszamy, dokładnie oglądamy, usuwamy uszkodzone i porażone części, a następnie przenosimy do pomieszczeń zabezpieczonych od mrozu, o temperaturze 3-10oC, w zależności od gatunku (najwyższej temperatury wymagają bulwy begonii bulwiastej). Najlepszymi pomieszczeniami w uprawie amatorskiej są chłodne, ciemne piwnice (rośliny nie mają części zielonych, więc nie wymagają w przechowalniach światła). Zimujące części roślin najlepiej jest układać warstwami w skrzyneczkach i przesypać torfem, piaskiem lub trocinami. Bulwy mieczyka mogą być przechowywane „na sucho” w torbach papierowych lub ażurowych skrzynkach. Organy przechowywane w podłożu muszą być kilka razy w ciągu zimy zwilżane i kontrolowane pod kątem rozwoju chorób grzybowych.

Kłącze paciorecznikaOrgany spichrzowe tej grupy roślin powinno się sadzić dopiero po minięciu groźby wiosennych przymrozków (w połowie V), jedynie mieczyki możemy sadzić do gruntu już w połowie IV. Jeżeli mamy do dyspozycji miejsca ciepłe i dobrze oświetlone (szklarnie, widne parapety), możemy już w III wysadzić części podziemne do pojemników i przyspieszyć wyrastanie pędów. Tak przygotowane rośliny w momencie wysadzania do gruntu są już dobrze wyrośnięte i szybciej zaczynają kwitnąć.  Przed wysadzaniem roślin możemy wykonać zabieg rozmnażania roślin. W zależności od rodzaju części podziemnej oraz gatunku rośliny stosujemy:

  1. podział kłączy i bulw – dzielimy organy spichrzowe tak, aby każdy kawałek miał przynajmniej jeden dobrze rozwinięty pączek. Jest to sposób mało wydajny, ale bardzo prosty do wykonania. 
  2.  sadzonki pędowe ścinane z podpędzonych bulw begonii bulwiastej i korzeni dalii.

Ponadto, przed wysadzeniem, organy spichrzowe powinniśmy zabezpieczyć przed chorobami i szkodnikami. Najlepiej zastosować 20-minutową kąpiel w preparatach grzybobójczych i owadobójczych. Gatunki należące do tej grupy roślin są wymagające w stosunku do gleby – wszystkie wymagają dobrze uprawionej, ciepłej, zasobnej gleby. Szczególnie dobrze reagują na wyższe dawki potasu (obfitsze kwitnienie, większe organy spichrzowe, lepsze zimowanie), nie powinno natomiast stosować zbyt dużych dawek azotu.  Wszystkie gatunki wymagają stanowisk ciepłych i dobrze oświetlonych.

Organy spichrzowe sadzimy na 3-4-krotną głębokość ich wysokości (nieco płycej na glebach ciężkich). Po posadzeniu stosujemy zabiegi typowe dla większości roślin tzn. podlewanie, odchwaszczanie, spulchnianie gleby, nawożenie, ochronę przed chorobami i szkodnikami, podpieranie wysokich roślin.


Podobne artykuły:

{module Tagi}


 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *